Η μέθοδος εκμάθησης του σώματος" Feldenkrais"

Η μέθοδος Feldenkrais είναι ένα μοναδικό σύστημα εκμάθησης του σώματος. Διερευνά νέες πτυχές της κίνησης και ενισχύει την αυτοπαρατήρηση, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η κινητικότητα και η ευεξία που συνοδεύει τις κινήσεις του σώματος. Η διαδικασία αυτή οδηγεί ανθρώπους κάθε ηλικίας, ανεξάρτητα από το επίπεδο των ικανοτήτων τους, να επιζητούν οι ίδιοι την προσωπική τους ανάπτυξη. Επίσης, ενθαρρύνει τον καθένα να συνεχίζει να μαθαίνει νέους τρόπους κίνησης, αποτελεσματικούς και εύκολους στην εφαρμογή. 

Ποιος είναι ο Moshe Feldenkrais
Ο άνθρωπος που επινόησε τη μέθοδο που φέρει το όνομά του γεννήθηκε στη Ρωσία το 1904 και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στο Ισραήλ και σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Αποφοίτησε από τη Σορβόννη με διδακτορικό στην Εφαρμοσμένη Φυσική. Ασχολήθηκε με το Τζούντο, απέκτησε "μαύρη ζώνη", και ήταν από τους πρώτους που εισήγαγαν αυτή την πολεμική τέχνη στη Δύση. Παίζοντας ποδόσφαιρο, υπέστη έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. 'Εκτοτε, αφιέρωσε όλη του τη ζωή σε έρευνες πάνω στη δομή και τις λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, καθώς και στην επίδραση της εκπαίδευσης και της κίνησης στην ανάπτυξη του ανθρώπου.

Πώς διδάσκεται η μέθοδος Feldenkrais; Με δύο τρόπους:
Συνειδητοποίηση της κίνησηςΗ εκμάθηση γίνεται συνήθως σε ομάδες, αλλά μπορεί να γίνει και ατομικά. Ο άνθρωπος που εξασκεί αυτή τη μέθοδο καθοδηγεί λεκτικά τους μαθητές σε μια σειρά κινήσεων, στα πλαίσια μιας διαδικασίας εξερεύνησης. Η προσοχή εστιάζεται στην πορεία της κάθε κίνησης, και οι συμμετέχοντες μαθαίνουν να παρατηρούν την ποιότητα της αλλαγής που συμβαίνει στο σώμα τους. Κάνοντας απαλές κινήσεις, θα βελτιώσεις την ικανότητα της αυτοπαρατήρησης και θα ενισχύσεις την ευελιξία και το συντονισμό σου
Λειτουργική ολοκλήρωση Ενδείκνυται για όσους χρήζουν φροντίδας σε ατομικό επίπεδο. Ο άνθρωπος που εξασκεί αυτή τη μέθοδο καθοδηγεί ο ίδιος τον μαθητή με πολύ απαλές κινήσεις. Ο μαθητής φορά άνετα και ελαφριά ρούχα και είναι καθιστός ή ξαπλωμένος σ' ένα ειδικό χαμηλό τραπέζι. Με προσεκτική καθοδήγηση, ο μαθητής αρχίζει να συνειδητοποιεί τις προσωπικές του συνήθειες και του προτείνονται νέοι τρόποι κίνησης. Κατόπιν, η γνώση αυτή μπαίνει σε εφαρμογή σε καθημερινές δραστηριότητες, όπως στην έκταση του σώματος για να πιάσει ένα αντικείμενο, στην όρθια και καθιστή στάση, στο περπάτημα.

Άλλα σημαντικά οφέλη που προσφέρει η μέθοδος:- Σε απαλλάσσει από τις δυσάρεστες συνέπειες του άγχους
- Σε βοηθά να ανακαλύψεις ξανά τις ολοκληρωμένες λειτουργίες του σώματός σου μετά από σοβαρούς ή μακρόχρονους τραυματισμούς και περιόδους με νευρολογικές διαταραχές.
- Αυξάνει τις επιδόσεις σου στον αθλητισμό, στο χορό και τη μουσική.
- Σε βοηθά να αποκτήσεις διαύγεια σκέψης και να βελτιώσεις την ικανότητά σου στο να επιλύεις προβλήματα.
Αν θες να βρεις τους δασκάλους της συγκεκριμένης μεθόδου στην Έλλαδα μπες στο συγκεκριμένο linkhttp://www.eguide-of-greece.gr/feldenkrais_method/

από: MoodHackers Team

ΟΝΕΙΡΑ: ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΛΛΑ… “ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ”της Λίλας Κουφοπούλου

Η Η Λίλα Κουφοπούλου αποφοίτησε το 1992 απο το ΤUFTS UNIVERSITY και το SCHOOL OF THE MUSEUM OF FINE ARTS IN BOSTON με Μaster in Fine Arts, εγκαινιάζοντας το τμήμα μεταπτυχιακών σπουδών στον τομέα τέχνης και τεχνολογίας των δύο Πανεπιστημίων, με το abstract video "Chaos and Psyche". 

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, εργάστηκε ως Teaching Αssistant στο course "Advanced Concepts in Graphic Communication" στο SCHOOL OF THE MUSEUM OF FINE ARTS IN BOSTON.

Το 1987 άρχισε τις σπουδές της στο τμήμα ζωγραφικής της ΑΣΚΤ Αθήνας, περνώντας 7η κατά σειρά εισαγωγής, μετά απο μια 10ετία σχεδόν επαγγελματικής εμπειρίας στο χώρο της διαφήμισης με τις ιδιότητες του Αrt Director & του Graphic Designer (ΒBDO, LINTAS Worldwide, TED BATES, ΑLECTOR).
Το 1986 ολοκλήρωσε τις σπουδές της για το CΑΜ Diploma in Marketing στο ΕUROPEAN INSTITUTE OF MARKETING & COMMUNICATION STUDIES, και εργάστηκε σαν Account Manager στην ADEL/SAATCHI & SAATCHI ADVERTISING.
Το 1984 έλαβε το Α' Βραβείο Αφίσας στον Ευρωπαϊκό διαγωνισμό "EUROP
Επίσης, εκπροσώπησε την Ελλάδα στην "EUROPEAN YOUTH WEEK 1985", που οργάνωσε η "ASSOCIATION DES JEUNES POUR L' EDUCATION, LA CULTURE ET LES LOISIRS," τιμώμενη με "Medal of Honors" από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Mάγχης και Αντιπρόεδρο του Γενικού Συμβουλίου της Γαλλίας, κο J. Marigné.

Tο 1975, ασχολήθηκε με το σχέδιο μόδας και λαμβάνοντας μέρος στον "Διαγωνισμό Νέων Σχεδιαστών Μόδας" των καταστημάτων "Αthenée" και του περιοδικού "Ταχυδρόμος" και κέρδισε Α' βραβείο, Α' & Β' επαίνους και μια Διετή υποτροφία στη σχολή ενδυματολογίας "YANNIS TSOPANELLIS."
Έχει λάβει μέρος σε πολλά σεμινάρια και συνέδρια στον χώρο της τέχνης και της τέχνης και τεχνολογίας, όπως επίσης και της διαφήμισης στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Είναι μέλος των:

- "GREEK ALUMNI OF AMERICAN UNIVERSITIES IN ATHENS", GR,

- "TUFTS UNIVERSITY ALUMNI ASSOCIATION", Medford, USA,

- "INTERNATIONAL ASSOCIATION FOR THE STUDY OF DREAMS", CA-USA,

Το Νοέμβρη του 2006 αρχίζει μια σειρά ομιλιών για τις δημιουργίες της, με αφετηρία το ECALI CLUB.

Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές, σε οργανισμούς, σε ναυτιλιακές εταιρίες και επιχειρήσεις στην Ευρώπη και την Αμερική. Ενδεικτικά, έργα της υπάρχουν:
Στη συλλογή της ΓΕΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
Στη συλλογή της UNI-PHARMA PHARMACEUTICAL LABORATORIES
Στην «VIP Suite» της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα,
Επίσης, έργα της έχουν προσφερθεί αφιλοκερδώς και δημοπρατηθεί στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης, για τη στήριξη της ανέγερσης του CHILDREN’S HOSPITAL & REHABILITATION CENTER.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ & ΟΜΙΛΙΕΣ
2011: GRAND RESORT LAGONISSI Hotel & Villas, Attica, GR.

2011: ECALI CLUB, Ecali, GR - Lecture and One Day Art Exhibition.

2010: CENTER FOR VISUAL ARTS G. KARIDIS, Filothei, GR.

2007: ASTIR PALACE HOTEL, Vouliagmeni, Attica, GR.

2006: ECALI CLUB, Ecali, GR - Lecture and One Day Art Exhibition.

2002: CENTER FOR VISUAL ARTS G. KARIDIS, Filothei, GR.

2001: CENTER FOR VISUAL ARTS G. KARIDIS, Filothei, GR.

1994: LILA'S ART STUDIO, Athens, GR.

1992: AIDEKMAN ARTS CENTER, TUFTS UNIVERSITY, Medford, MA, USA. 

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2007: RHYS GALLERY, "Proof of Purchase", supporting SMFA Students Scholarships, Boston, MA, USA.

2006: RHYS GALLERY, "Proof of Purchase", supporting SMFA Students Scholarships, Boston, MA, USA.

2003: 20th ANNUAL INTERNATIONAL CONFERENCE FOR THE ASSOCIATION FOR THE STUDY
OF DREAMS, Berkeley, CA, USA- "Web Art Exhibition."

2003: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

2002: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

2002: ELOUNDA MARE HOTEL, Art Gallery LS, Crete - GR.

2001: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

2000: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

1992: MUSEUM OF FINE ARTS IN BOSTON, MA, USA - "1992 TUFTS-SMFA GRADUATES."

1991: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

Ψυχοσωματικά: Όταν η ψυχή πονά...

Όταν χαίρεται η ψυχή μας, χαίρεται και το σώμα μας. ‘Οταν πονάει η ψυχή μας, πονάει και το σώμα μας.

Το ακούμε όμως; Το βλέπουμε; Το αγαπάμε; ή είμαστε τόσο επικεντρωμένοι σε όλα τα άλλα εκτός από αυτό; Στην αρχή, το σώμα μας κάνει υπομονή. Περιμένει καρτερικά να του δώσουμε σημασία. Στη συνέχεια, αρχίζει να επικοινωνεί τη δυσαρέσκειά του, πονώντας κάποιο μέρος του. Τότε αρχίσουμε να το βλέπουμε, γιατί πολύ απλά νιώθουμε λίγο πόνο. Μόλις παρέλθει ο μικρός αυτός πόνος, το ξεχνάμε πάλι και αφοσιωνόμαστε σε άλλα θέματα μεγαλύτερης σημασίας για εμάς. Μετά όμως αρχίζει και πονάει το ίδιο σημείο πιο δυνατά, και αυτός ο πόνος αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ετσι αρχίζουμε να δίνουμε σημασία σε αυτό, αλλά βλέπουμε το πρόβλημα όταν έχει μεγιστοποιηθεί και δεν ξέρουμε πώς να το χειριστούμε.

Σαφώς πρώτα πρέπει να απευθυνθούμε σε κάποιο γιατρό, ώστε να δούμε αν συμβαίνει κάτι οργανικό. Εφόσον, εξετάσουμε και αποκλείσουμε βιολογικούς παράγοντες σαν πιθανά αίτια αυτών των συμπτωμάτων, μετά χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι άλλο μπορεί να θέλει να μας πει το κορμί μας και εμείς δεν το ακούμε ή δεν θέλουμε να το ακούσουμε.

Κάπως έτσι, λοιπόν, δημιουργούνται τα γνωστά ψυχοσωματικά συμπτώματα. Είναι ουσιαστικά η σχέση της ψυχής και του σώματος. Νιώθουμε τον πόνο της ψυχής μας, και τον βλέπουμε μέσω του σώματός μας που αλλάζει. Μπορεί να πονάμε, μπορεί να αυξηθεί ή να ελλατωθεί το βάρος μας, μπορεί να έχουμε πονοκεφάλους, ζαλάδες, ταχυκαρδίες, δυσκολία στην αναπνοή, σφίξιμο στο στομάχι, σπαστική κολίτιδα, το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης, κλπ. Δε σημαίνει βέβαια ότι οι ψυχοσωματικές ασθένειες είναι λιγότερο αληθινές από τις κοινές. Τα συμπτώματά τους υπάρχουν και είναι ορατά και μπορούν να κλιμακωθούν με άσχημες συχνά συνέπειες.

Μήπως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικός είναι ο ψυχολογικός παράγοντας στη ζωή μας; Τις περισσότερες φορές φοβόμαστε να εκφράσουμε τους φόβους ή τις αδυναμίες μας και να απευθυνθούμε σε κάποιο σύμβουλο, ενώ ξέρουμε ότι αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της γιατρειάς μας. Η διαφορά είναι το αίτιο που ενεργοποιεί τον πόνο. Και το αίτιο σε αυτή την περίπτωση είναι ο πόνος της ψυχής μας.

Ουσιαστικά αυτά τα συμπτώματα δείχνουν τη σωματοποιημένη εξωτερίκευση των συναισθημάτων μας και όλων γενικά των ψυχολογικών συγκρούσεων που διενεργούνται μέσα μας.

Μερικές φορές θέλουμε να επικοινωνήσουμε με τους δικούς μας ανθρώπους ή ακόμα και με οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο που βρίσκεται στο περιβάλλον μας και ίσως να μην μπορούμε να εκφραστούμε ή να μην έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε ‘σωστά’ τα λόγια. Μήπως λοιπόν εμφανίζουμε και προβάλλουμε ένα άλλο σώμα από αυτό που είχαμε και είχαμε συνηθίσει και εμείς ή και μας είχαν συνηθίσει, για να περάσουμε κάποιο μήνυμα; για να δούν οι άλλοι ότι υπάρχουμε; για να αναρωτηθούν πρώτα οι άλλοι ‘γιατί έχουμε γίνει έτσι’, και μετά εμείς; ή μήπως απλά δοκιμάζουμε τις αντοχές μας, τα όριά μας;

Όλα τα παραπάνω μπορεί να δημιουργούνται από τον εσωτερικό μας πόνο, αλλά χρειάζεται να ενδιαφερθούμε για αυτά, διότι μόνο έτσι θα αρχίσουμε να νιώθουμε καλύτερα. Η σχέση σώματος – ψυχής είναι μια αμφίδρομη σχέση. ‘Οταν κοιτάμε το σώμα μας και μας ευχαριστεί αυτό που βλέπουμε, νιώθουμε καλύτερα και όταν νιώθουμε καλύτερα φροντίζουμε και το σώμα μας.

Αρκετές έρευνες λένε, ότι έχουν λιγότερο άγχος όσοι άνθρωποι έχουν υγιή εικόνα του σώματός τους. Είναι πιο θαραλλέοι και διεκδικητικοί στις σχέσεις τους και είναι πιθανό να διατηρήσουν τις θετικές αλλαγές τόσο στο σώμα τους όσο και στην ψυχή τους.

Μπορούμε λοιπόν να ‘ακούσουμε’ και να ‘δούμε’ τι συμβαίνει στο σώμα μας, να κάνουμε πρώτα ιατρικές εξετάσεις, και εφόσον δεν υπάρχει κάτι παθολογικό, να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό που θα μας βοηθήσει να τακτοποιήσουμε τις σκέψεις στο μυαλό μας, ώστε να αντιμετωπίζουμε ρεαλιστικά ότι συμβαίνει γύρω μας, να γίνουμε πιο λειτουργικοί στην καθημερινότητά μας και πιο επικοινωνιακοί. Αν νιώσουμε καλύτερα, θα φροντίσουμε και το σώμα μας, και αν φροντίσουμε το σώμα μας, θα νιώσουμε και καλύτερα.

Δεν θα πρέπει λοιπόν να ξεχνάμε πως το σώμα μας πάντα θα μας δείχνει αυτό που νιώθουμε και που έχουμε ανάγκη. Συνεπώς, χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε εγκαίρως τα ψυχοσωματικά μας θέματα, ώστε να βρεθούμε το συντομότερο σε ψυχική και σωματική ισορροπία.

Και το σημαντικότερο; να ‘ακούμε’ το σώμα μας... ‘Ισως να μας λέει αυτά που δεν τολμούμε να συνειδητοποιήσουμε...

Τριανταφύλλου Γεωργία, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας - Ψυχοθεραπεύτρια

Τι είναι η Μουσικοθεραπεία

Μουσικοθεραπεία ονομάζουμε το υποστηρικτικό εκείνο επάγγελμα υγείας, που κάνει χρήση της μουσικής και του ήχου σε όλες τους τις εκφάνσεις, με στόχο τη διατήρηση ή τη βελτίωση της υγείας του θεραπευόμενου. Εφαρμογές της μουσικοθεραπείας βρίσκουμε στη ρύθμιση του κυκλοφορικού μας συστήματος, της αρτηριακής πίεσης, του αναπνευστικού, της γενικότερης σωματικής και ψυχικής υγείας, των ψυχοσωματικών διαταραχών (άγχος, στρές, φοβίες κ.α.), στην καλή εξέλιξη της κυήσεως, στη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου, στις μετεγχειρητικές διαταραχές, κ.α.

Η Μουσικοθεραπεία στηρίζεται στη διαπροσωπική θεραπευτική σχέση ενός επαγγελματία μουσικοθεραπευτή και του θεραπευόμενου. Οι στόχοι και οι μέθοδοι της θεραπευτικής διαδικασίας είναι εξατομικευμένες και προσαρμοσμένες κάθε φορά στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του θεραπευόμενου. Η ιδέα ότι η επίδραση της μουσικής θα μπορούσε να είναι θεραπευτική είναι πολύ παλιά.

Η πεποίθηση των πρωτόγονων ότι η ασθένεια οφειλόταν σε ανώτερες μαγικές ή θεϊκές δυνάμεις, ανέπτυξε τον εξορκισμό ως τρόπο εξοστρακισμού των βλαβερών εκείνων οντοτήτων. Οι τελετές αυτές συνδύαζαν ήχους, μουσική, λόγια και κινήσεις, κατάλληλα για την εκάστοτε περίσταση.

Το παλαιότερο τεκμήριο ιατρικής πρακτικής, οι Αιγυπτιακοί πάπυροι Kahun, αναφέρεται στη χρήση ενός μαγικού άσματος (ξόρκι) που συνέβαλε δραματικά στη θεραπεία ασθενειών. Μαρτυρίες για τη χρήση της μουσικής ως θεραπευτικό μέσο συμπεριλαμβάνονται σε πολλές ιστορικές γραφές αρχαίων πολιτισμών, όπως η Αίγυπτος, η Κίνα, η Ινδία, η Ελλάδα και η Ρώμη.

Πολύ αργότερα, ο Πέρσης επιστήμονας, ψυχολόγος και μουσικολόγος Al Farabi (872-950 μ.Χ), στην πραγματεία του "Meanings of the Intellect" (Έννοιες της Διανοίας) έκανε αναφορά στημουσικοθεραπεία και στη θεραπευτική επίδραση της μουσικής στην ψυχή.

Από το τέλος του 18ου αιώνα, οι επιστήμονες άρχισαν να ερευνούν την επίδραση της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα. Τότε ήταν που εδραιώθηκε η αντίληψη ότι η μουσική επηρεάζει τον καρδιακό παλμό, την αναπνευστική λειτουργία, την κυκλοφορία του αίματος, κ.λ.π.

Η καθιέρωση της Μουσικοθεραπείας ως κλάδος υγείας ξεκίνησε αμέσως μετά τον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, όταν επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικοί προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους πηγαίνοντας σε νοσοκομεία όπου νοσηλεύονταν Βετεράνοι στρατιώτες, προσπαθώντας, με την παθητική ή και ενεργητική συμμετοχή των στρατιωτών αυτών σε μουσικά δρώμενα, να απαλύνουν τα σωματικά και ψυχικά τραύματα που άφησε πίσω του ο πόλεμος, αλλά και να ανακουφίσουν τον πόνο.

Η αξιοσημείωτη ανταπόκριση των τραυματιών στη μουσική οδήγησε το ιατρικό προσωπικό να ζητήσει την πρόσληψη των μουσικών από τα νοσοκομεία. Η ανάγκη προηγούμενης εκπαίδευσης των μουσικών αυτών οδήγησε με τη σειρά της στην ίδρυση του πρώτου Πανεπιστημιακής Έδρας Μουσικοθεραπείας, στο Πανεπιστήμιο του Michigan, το 1944.

Καθήκον του μουσικοθεραπευτή είναι να εκτιμά κάθε φορά τη συναισθηματική, πνευματική και φυσική κατάσταση του ασθενούς μέσω των αντιδράσεών του σε διαφορετικά ηχητικά και μουσικά ερεθίσματα. Κατόπιν, να προσαρμόζει τις θεραπευτικές συνεδρίες στις ιδιαίτερες ανάγκες του θεραπευόμενου. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο είδος μουσικής που έχει γενικά κι αόριστα μεγαλύτερη θεραπευτική επίδραση από κάποιο άλλο. Το είδος μουσικής ή τα μουσικά ερεθίσματα που χρησιμοποιεί ο θεραπευτής, προσδιορίζονται από τις ιδιαίτερες προτιμήσεις του θεραπευόμενου τις ιδιαίτερες συνθήκες θεραπείας, καθώς και τους στόχους που έχουν τεθεί.

Είναι αλήθεια ότι ο θεραπευόμενος δε χρειάζεται να έχει καμία προηγούμενη γνώση ή επαφή με τη μουσική, εμπειρική ή ακαδημαϊκή για να επωφεληθεί από τη θεραπεία. Ο θεραπευτής μπορεί να επιλέξει άλλοτε την παθητική ακρόαση επιλεγμένων μουσικών αποσπασμάτων ή ήχων, και άλλοτε την ενεργητική συμμετοχή του θεραπευόμενου στη διαδικασία παρακινώντας τον να συνθέσει μουσική ή στίχους, να αυτοσχεδιάσει, να πλάσει νοερά εικόνες μέσα από τους ήχους και τη μουσική, να αναλύσει στίχους κ.α.

Η μουσικοθεραπεία συνδράμει στη θεραπεία ή/και στη βελτίωση σωματικών, ψυχικών, συναισθηματικών και πνευματικών ασθενειών ή δυσκολιών, όπως είναι ο χειρισμός του καθημερινού συσσωρευμένου άγχους, αναπτυξιακά και μαθησιακά προβλήματα, νόσος Alzheimer, βελτίωση μνήμης, απελευθέρωση και ενίσχυση συναισθηματικής έκφρασης, διευκόλυνση διαπροσωπικής επικοινωνίας κ.α.

Από τη μουσικοθεραπεία ως θεραπευτική μέθοδο επωφελούνται άτομα διαφορετικών ηλικιών (παιδιά, έφηβοι, ενήλικες και ηλικιωμένοι).

Πηγή: https://sites.google.com/site/odeioopera/mousikotherapeia

Chris Colwell, ex skydiver για την ευτυχια

Ποια είναι για σένα η απόλυτη έκφραση ευτυχίας;
Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο


Η ευτυχία πηγάζει από μέσα μας ή έρχεται από εξωτερικούς παράγοντες;
Ο ίδιος μας ο εαυτός είναι το μόνο μέρος από όπου πηγάζει αληθινή ευτυχία.


Είσαι αποφασισμένος να δίνεις ευκαιρίες στον εαυτό σου να ζει ευτυχισμένα;
Ναι όλοι θέλουν να είναι ευτυχισμένοι


Εάν δεν υπήρχε κριτική ή έπαινος, τι θα ήσουν σήμερα;
Αυτό που είμαι και τώρα και θα συνεχίζω να βγάζω το καλύτερο δυνατό ακόμα και χωρίς κριτική κι έπαινο.


Πρέπει να υποφέρουμε για να γίνουμε σπουδαίοι;
Πρέπει, αν υποφέρουμε μόνο για να βιώσουμε το πώς είναι να υποφέρεις


Πώς θέλεις να επηρεάζεις και ποιόν;
Θέλω να επηρεάζω θετικά μόνο τον εαυτό μου. Αν οι άλλοι μπορούν να βλέπουν και να μαθαίνουν, τότε ας είναι.


Για ποιο λόγο εργάζεσαι;
Δουλεύω μόνο για να επηρεάζω θετικά τους γύρω μου και αναπόφευκτα να δημιουργούμε έναν καλύτερο κόσμο


Ποιο είναι το πιο αφελές πράγμα που πίστευες παλιότερα;
Ότι έπρεπε να τρέφομαι με κρέας για αν είμαι υγιής.


Αν είχες ένα βάθρο, ποιον θα έβαζες επάνω;
Τη Γη. Αν υπήρχε βέβαια ένα τόσο μεγάλο βάθρο. (χαμογελάει)


Είσαι εξαρτημένος από κάτι θετικό;
Με τον εαυτό μου, οφείλω να ομολογήσω. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς εμένα. (χαμογελάει)


Ποιο μότο, σκεπτικό, νόμο ή παγκόσμια σοφία θα ήθελες να καταργήσεις;
Ζήσε τη ζωή τώρα.


Τι θα μάθαινες σε ένα παιδί για το χρήμα;
Ότι η πηγή που σε έφερε στη ζωή δεν μπορεί να εξαγοραστεί.


Τι προσπαθείς να ανακαλύψεις;
Τις εσωτερικές μου δυνατότητες.


Ποια πράσινη καθημερινή συνήθεια ακολουθείς για το καλό όλων;
Συμπεριφέρσου στους γύρω σου με αγάπη και σεβασμό.


Για τι πράγμα είσαι ευγνώμων;
Τη γη, τον ήλιο, το νερό και τον αέρα.


Μπορείς να συγχωρείς;
Πρέπει να συγχωρούμε.


Tι σου δίνει χαρά;
Να βλέπω τον οποιοδήποτε να γελάει.


Γιατί βρίσκεσαι σε αυτό τον κόσμο;
Για να επιβιώσω και να μεταδώσω τη γνώση που θα κάνει τον κόσμο καλύτερο.


Τι συμβουλή θα έδινες, αν είχες την ευκαιρία, στο νεότερο εαυτό σου;
Να είναι συμπονετικός και να είναι ευγνώμων για όλα.

Συντακτης:Μάρω Παρασκευούδη
Πηγη:http://www.facebook.com/profile.php?id=100000825196570

Τι σε κάνει ευτυχισμένο;

Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να ξέρεις τι είναι αυτό που σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένοκαι παράλληλα μια μεγάλη πρόκληση. Κι αυτό γιατί καθένας από μας νιώθει –και εκφράζει – την ευτυχία με διαφορετικό τρόπο. Για κάποιους είναι ένα απογειωτικό συναίσθημα χαράς που κάνει την καρδιά τους να χτυπά δυνατά, ενώ για άλλους μπορεί να σημαίνει εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Πολλές φορές είναι ο συνδυασμός και των δύο ή κάτι εντελώς διαφορετικό.  Για να αυξήσεις τα ποσοστά ευτυχίας σου είναι σημαντικό να ξέρεις ποιος είναι ο δικός σου ορισμός για την ευτυχία. Αυτές είναι δύο ασκήσεις που μπορούν να σε βοηθήσουν:
Άσκηση 1 Αφιέρωσε ένα λεπτό για να γράψεις ποια ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες πραγματική ευτυχία. Πώς ήξερες ότι αυτό που ένιωσες ήταν ευτυχία; Τι ήταν αυτό που σε έκανε ευτυχισμένο; Θυμήσου όσα περισσότερα μπορείς για εκείνη τη στιγμή, περιγράφοντας πως ένιωθες συναισθηματικά και πως ανταποκρινόταν το σώμα σου σε αυτή την εμπειρία.
Παράδειγμα: «Πρόσφατα η μεγαλύτερη κόρη μου αρραβωνιάστηκε. Λατρεύω τον σύντροφό της και πιστεύω πως είναι ένα υπέροχο ζευγάρι, οπότε αυτή ήταν μια στιγμή υπέρτατης ευτυχίας για μένα. Συναισθηματικά ένιωσα ικανοποιημένη, ενθουσιασμένη και γεμάτη χαρά. Χαμογελούσα συνεχώς και έκλαιγα ταυτόχρονα. Αυτό είναι όμως κάτι που κάνω συχνά όταν νιώθω ευτυχισμένη. Πολλές φορές κλαίω από χαρά»!

Άσκηση 2 Γράψε τις λέξεις εκείνες που σου φέρνουν στο νου «χαρά». Μην σκεφτείς πολύ. Γράψε τις πρώτες που σου έρχονται στο μυαλό. Κράτησε αυτή τη λίστα και πρόσθεσε και άλλες λέξεις σε αυτήν.
Παράδειγμα: Γέλιο, ζαλάδα, ίλιγγος, γαλήνη, τρελή χαρά, θαύμα, θαυμασμός, ενθουσιασμός, αυθορμητο γέλιο και δάκρυα!

ΣημειώσειςΕίναι μια καλή ιδέα να «κρατάς» σε ένα χαρτί, τις στιγμές που ένιωσες ευτυχία. Μην εκπλαγείς αν τη μια φορά ξέσπασες σε γέλια, ενώ την άλλη ένιωσες γαλήνη. Και τα δύο συναισθήματα μαρτυρούν ευτυχία. Κάθε μέρα έχεις πολλές ευκαιρίες για να νιώσεις ευτυχία. Αυτές οι ευκαιρίες μπορεί να περάσουν και να φύγουν, αν δεν τις αναγνωρίζεις. Όταν παρατηρήσεις και εντοπίσεις πώς εκδηλώνεις την ευτυχία, τότε θα έχεις κάνει ένα μεγάλο βήμα για να την αναγνωρίζεις καθημερινά στη ζωή σου.

από: MoodHackers Team