Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Με πολύ θετική ενέργεια ήρθε στο Γκάζι η γλυκιά...συμμορία του Soocre!!!


                              
                                            Ο Γιαννης και η Ποπη,οταν τους συναντησα
                                             σκεφτηκα, με την "γλυκεια" αυρα που εκπεμπουν
                                             μονο σαυτη τη καραμελο-επιχειρηση μπορουσα να τους φανταστω... 





Με πολύ θετική ενέργεια ήρθε στο Γκάζι
η γλυκιά...συμμορία του Soocre!!!
Στο Γκάζι, στην οδό Γαργηττίων 24 η βοή από τα μπαρ διασκέδασης αρχίζει να σβήνει και μια ιδιαίτερη μυρωδιά που σε μεταφέρει στην παιδική σου ηλικία, αυτή της καραμέλας, μονοπωλεί το ενδιαφέρον σου.

Εκατοντάδες καραμέλες σε όλα τα σχέδια και τα χρώματα έχουν γεμίσει τα ράφια και τους πάγκους του Soocre, μιας νέας επιχείρησης που μετρά μόλις 45 μέρες λειτουργίας αλλά που ήδη έχει προκαλέσει εντύπωση.

Το “καραμελάδικο” στο γκάζι, όπου οι καραμέλες παράγονται μπροστά στους πελάτες, έγινε γνωστό με αποτέλεσμα εκατοντάδες άνθρωποι να περνούν από το μαγαζί για να δουν πως φτιάχνονται οι καραμέλες και κυρίως τι γεύση έχουν.

Η ιστορία του Soocre ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο. Σε ένα ταξίδι στην Αυστραλία ο Γιάννης και η Πόπη βρέθηκαν κατά τύχη μπροστά σε ένα μαγαζί όπου οι καραμέλες φτιάχνονταν ενώπιον του πελάτη. λέει ο Γιάννης ο οποίος θέλησε αμέσως να μάθει για πως θα μάθει αυτή την τέχνη για να την μεταφέρει στην Ελλάδα.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Γιάννης και η Πόπη είχαν μια επιχείρηση που ασχολούνταν με τους ξηρούς καρπούς. Η οικονομική κρίση όμως είχε αρχίσει να τους γονατίζει. Έπρεπε να καταστρώσουν ένα νέο σχέδιο για να καταφέρουν να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις της εποχής. Και ήταν εκεί, στη μακρινή Αυστραλία, που το ζευγάρι συνέλαβε και άρχισε να εφαρμόζει τη νέα επιχειρηματική ιδέα. Θα δημιουργούσαν στην Ελλάδα μία επιχείρηση παρασκευής καραμέλας, χωρίς συντηρητικά και με τα καλύτερα υλικά θα έφτιαχναν την πρώτη Gourmet καραμέλα η οποία θα παρασκευαζόταν μπροστά στα μάτια των πελατών του,αλλά θα μπορούσαν και να γράφουν μέσα στην καραμέλα από ένα όνομα με μια καρδιά για μια βάπτιση,τα ονόματα των μελλόνυμφων με την ημερομηνία του γάμου,το λογότυπο μιας εταιρείας ως και ένα προσωπικό μήνυμα μέσα στην καραμέλα,μια μαγική διαδικασία που αξίζει να την παρακολουθήσουν όλοι και να γευτούν την καλύτερη καραμέλα που υπάρχει στην Ελλάδα μιας και η μυστική συνταγή ταξιδεύει εδώ και 300 χρόνια για να φτάσει και στον δικό σας ουρανίσκο!!!

Από τη σύλληψη της ιδέας έως την υλοποίηση και το άνοιγμα του Soocre μεσολάβησε ένας χρόνος, πολλές ώρες εκπαίδευση και ένα ακόμα ταξίδι στην Αυστραλία. Οι δυσκολίες ήταν πολλές, όμως ο Γιάννης ήταν τόσο ενθουσιασμένος με την ιδέα που δεν θα άφηνε τίποτα να τον καταβάλλει,άλλωστε το ζευγάρι είναι από την φύση του με το χαμόγελο και η θετική τους ενέργεια ξεχειλίζει. “Ψάχναμε να βρούμε σε ποιο σημείο θα ήταν ωραίο να ανοίξουμε το μαγαζί. Στο Γκάζι ταιριάζει πάρα πολύ, διότι εδώ γίνονται πολλά που έχουν να κάνουν με την τέχνη και αυτό που κάνουμε εμείς είναι μια έκφραση τέχνης. Είναι μία μορφή τέχνης με ζάχαρη. Πιστεύουμε ότι αυτό το πρωτότυπο μαγαζί άξιζε να ανοίξει στο Γκάζι που έχει την κουλτούρα να το αγκαλιάσει” λέει ο Γιάννης.

Τα βασικά συστατικά της καραμέλας είναι το νερό και η ζάχαρη. Ωστόσο υπάρχει μια μυστική συνταγή που την κάνει τόσο εύγευστη, την οποία φυσικά ο Γιάννης με την Πόπη δεν αποκαλύπτουν. Αυτό όμως που κάνει τις συγκεκριμένες καραμέλες τόσο αγαπητές είναι τα σχέδια που σχηματίζονται, τα οποία μπορεί να απεικονίζουν μία καρδιά ή ακόμα και να γράφουν ένα όνομα ή μία φράση.

“Όταν κάνεις κάτι που το αγαπάς, το νιώθει ο κόσμος και σε ακολουθεί” λέει ο Γιάννης χωρίς να κρύβει τη χαρά του για το νέο επαγγελματικό ξεκίνημα. Άλλωστε από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας του μαγαζιού έχουν κερδίσει φανατικούς πελάτες που καταφτάνουν στο Γκάζι από ολόκληρη την Αθήνα.

Οι moodhackers προτεινουμε σε ολους να περασουν απο το Soocre. Ειναι ενα "happy place"
με χρωματα, αρωματα και μια ομαδα που σου φτιαχνει το κεφι 100%

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Η σημασία της αυτοεκτίμησης


Παρόλο που όλοι μας γνωρίζουμε την αξία της πρόληψης σε ιατρικά θέματα, ξεχνάμε πόσο σημαντική είναι η πρόληψη όσον αφορά την ψυχική μας υγεία. Οι προληπτικές μέθοδοι ώστε να είμαστε ψυχικά ισορροπημένοι  είναι γνωστές αλλά δύσκολες πρακτικά: αποδοχή, ενθάρρυνση, επιβράβευση και πάνω απ’ όλα αυτοεκτίμηση. Πως όμως μπορούμε να έχουμε αυτοεκτίμηση; Και αν δεν έχουμε πως θα κάνουμε τη σωστή διάγνωση; 

Αυτοεκτίμηση σημαίνει ότι νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας, θεωρούμε ότι αξίζουμε και κυρίως μας δεχόμαστε όπως είμαστε. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους, στη κοινωνική μας συμπεριφορά και στα συναισθήματα που βιώνουμε.

Πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση1. Περιγράφουν τον εαυτό τους με αρνητικούς χαρακτηρισμούς ή υποβιβάζουν τα θετικά τους στοιχεία.
2. Εστιάζουν στην αρνητική διάθεση των άλλων, ακόμα κι αν αυτή δε σχετίζεται με τη δική τους συμπεριφορά. Δεν δέχονται την κριτική ακόμα και όταν είναι εποικοδομητική, επειδή τους δημιουργεί υπερβολικό άγχος.
3. Ασκούν σκληρή κριτική στους άλλους.
4. Δεν είναι αποδοτικοί στη δουλειά τους, ενώ έχουν δυνατότητες
5. Δυσκολεύονται να κάνους ερωτικές και φιλικές σχέσεις
6. Τα αρνητικά σχόλια των άλλων τους ρίχνουν ψυχολογικά
7. Στενοχωριούνται υπερβολικά από τις αποτυχίες τους
8. Είναι επιρρεπείς στο άγχος και την κατάθλιψη.

Πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι με υψηλή αυτοεκτίμηση1. Νιώθουν αυτόνομοι και όχι έρμαια των άλλων ή των περιστάσεων
2. Έχουν συχνά επιτυχίες σε όλους τους τομείς.
3. Παίρνουν πρωτοβουλίες και δεν τολμούν να αναπτύξουν νέες δραστηριότητες ή να κάνουν αλλαγές
4. Δεν απογοητεύονται εύκολα από τις δυσκολίες
5. Αναλαμβάνουν μόνο τις ευθύνες που τους αναλογούν, χωρίς να υποδύονται τα θύματα
6. Αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την ψυχολογική πίεση της καθημερινότητας
7. Διαχειρίζονται και ξεπερνούν τα αρνητικά συναισθήματα όπως τον θυμό τους
8. Ξέρουν να παίρνουν αλλά και να δίνουν θετικά συναισθήματα στους γύρω τους

Ενέσεις αυτοεκτίμησης 
1. Κάνε μία λίστα με τα θετικά σου στοιχεία. Επειδή το λογικό είναι να φέρεις στο μυαλό σου τα αρνητικά σου στοιχεία, βρες τη θετική τους πλευρά και κατέγραψέ την.
2. Κατέγραψε ποια πράγματα σου έδωσαν χαρά μέσα στη μέρα (π.χ μίλησα με την φίλη μου στο τηλέφωνο, μαγείρεψα ένα καταπληκτικό φαγητό, βρήκα λύσεις σε ένα πρόβλημα της δουλειάς)
3. Κάνε μία λίστα με τα αυτά στα οποία πιστεύεις ότι είσαι καλός είτε τα θεωρείς σημαντικά είτε ασήμαντα.
4. Γράψε τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα σου.
5. Κατέγραψε τους τρόπους με τους οποίους νιώθεις καλύτερα (βρες αυτούς που δεν σε βάζουν σε έξοδα ή δεν κάνουν κακό στην υγεία σου). π.χ. να περπατήσεις κοντά στη θάλασσα, να χαιδέψεις το σκύλο σου, να διαβάσεις ένα βιβλίο, να ακόυσεις μουσική
6. Βρες έναν φίλο σου και συμφωνήστε να επαινείτε ο ένας τον άλλο για 10 λεπτά. Όσο αστείο κι αν σου φαίνεται, μετά το 10λεπτο θα νιώθεις άλλος άνθρωπος.
από: MoodHackers Team

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Ντίνος Χριστιανόπουλος:"Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω...α πο εμας ενα μεγαλο μπραβο

«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Με αυτό τον τρόπο σχολίασε ο Θεσσαλονικιός ποιητής, Ντίνος Χριστιανόπουλος τη διάκρισή του με το μεγάλο βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού, παραπέμποντας σε παλιότερο κείμενό του (1979) με τον τίτλο «Εναντίον».

«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου …» αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο κείμενό του «Εναντίον» ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.



Ο 81χρονος λογοτέχνης απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.
Τι υπεροχο να υπαρχουν ανθρωποι με τετοιο ηθικο αναστημα και να μας εμπνεουν οπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος με το βροντερο οχι του στο βραβειο του Υπουργειου Πολιτισμου

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Πεθανε ενας ποιητης της εικονας.Εμεις θα τον θυμομαστε...


Πεθανε ενας ποιητης της εικονας.Εμεις θα τον θυμομαστε...
"Ξεχάστε με στη θάλασσα"
"Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία".Θεόδωρος Αγγελόπουλος

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

"ΝΙΝΑ 2" της Κάτιας Σπερελάκη



Μια ζόρικη μέρα είναι αρκετή για να έρθει αντιμέτωπη μια ηθοποιόςμε τον εαυτό της
τις επιλογές της και τη ζωή της;

Είναι άραγε αργά για να συμφιλιωθεί με το παρελθόνκαι να αποδεχτεί το παρόν της;
Και αν το να παίξει Τσέχωφ αποτελεί πλέον ένα μακρινό όνειρο,πώς μπορεί να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να συνεχίζει να ονειρεύεται;

Το έργο "Νίνα 2" είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας που θέτει αναπάντητα ερωτήματα. Η Νίνα, μια γυναίκα ανεξάρτητη και μόνη αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητη και απογοητευμένη με τον εαυτό της, βουλιάζει στις πιο κρυφές σκέψεις της, μονολογεί και μας παρασέρνει σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας που αφορά όλους όσους αναρωτιούνται για τις σωστές και λάθος επιλογές της ζωής τους

Η ηρωίδα έρχεται αντιμέτωπη με τον ίδιο της τον εαυτό, ανακαλεί σχέσεις και πρόσωπα που ορίζουν τη σημερινή της ταυτότητα και δίνει όλες της πληροφορίες μιας σύγχρονης ψυχανάλυσης του εγώ, μέσα από την αγάπη της για το θέατρο και την υποκριτική. Για πρώτη φορά συνειδητοποιεί με επώδυνο τρόπο ότι ο καθένας πρέπει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις για να επιβιώσει, να αλλάξει και να συνεχίσει να εξελίσσεται.

Ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Σκηνικά - Κουστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού
Σχεδιασμός φωτισμών: Θέμης Μουμουλίδης
Μουσική Επιμέλεια: Κώστας Θωμαΐδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Σήφης Μάινας
Φωτογραφίες: Τάσος Βρεττός

Ερμηνεύει η Κάτια Σπερελάκη

Πληροφορίες
Θέατρο: "104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης", Θεμιστοκλέους 104, Εξάρχεια
Πρεμιέρα: 26 Ιανουαρίου
Παραστάσεις: Πέμπτη και Παρασκευή
Ώρα: 9:30
Διάρκεια παράστασης: 60'
Εισιτήρια: 10 ευρώ
Πληροφορίες – κρατήσεις: 2103826185

Συνεντευξη με Leo Babauta στη Βούλα Σούφη



Ο Leo Babauta είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους και πιο αγαπητούς bloggers παγκοσμίως,zenhabits.net. Ένας απλός οικογενειάρχης, ταλαντούχος στο γράψιμο και αυθεντικός, αλλά πάνω απ’ όλα προσγειωμένος, που του αρέσει να βοηθά τους άλλους να βελτιώνονται. Επιτυχημένος επίσης συγγραφέας, με τα βιβλία του Focus, The Power of Less, και Zen to Done να είναι best sellers σχεδόν από τη στιγμή που κυκλοφόρησαν.


Βούλα: Γιατί θα πρότεινες σε κάποιον να διαβάσει το zenhabits?
Leo: Αν θέλει κάποιος να απλουστεύσει τη ζωή του, να αλλάξει τις συνήθειες του, και να βρει την ηρεμία σε αυτή την καταιγίδα της καθημερινότητας, το zenhabits δίνει τα μικρά βήματα για να το κάνει.
Βούλα: Ποια ήταν τα συστατικά της επιτυχίας του zenhabits και πώς ο κόσμος έχει βοηθηθεί από αυτό?
Leo: Βρήκα κάποιες πολύ απλές αρχές που άλλαξαν τη ζωή μου και έδειξα στον κόσμο ότι λειτουργούν. Έτσι, ο κόσμος με διαβάζει για να μάθει γι’ αυτές τις ιδέες, και για το πώς να βάζει αυτά τα μικρά βήματα σε ισχύ, ένα τη φορά.
Βούλα: Πώς ήταν η ζωή σου πριν 5 χρόνια – πριν το zenhabits – και τι ήταν αυτό που σου σε έσπρωξε να ξεκινήσεις να αλλάζεις πράγματα στη ζωή σου?
Leo: Ήμουν βυθισμένος στα χρέη και άφραγκος, ήμουν υπέρβαρος και εθισμένος στο junk food, καπνιστής, με ένα σπίτι ακατάστατο και γεμάτο σαβούρα, και χωρίς χρόνο για την οικογένεια μου ή για μένα. Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αλλάξω, αλλά δεν ήξερα πώς. Έτσι το έψαξα πολύ, και πειραματίστηκα πολύ, μέχρι να βρω κάποια πράγματα που ουσιαστικά δουλεύουν.
Βούλα: Προτείνεις να απλοποιήσουμε τις ζωές μας, και προφανώς χρειάζεται να εγκαταλείψουμε πολλά πράγματα για να γίνει αυτό. Πράγματα που αισθανόμαστε ότι τα χρειαζόμαστε. Αξίζει?
Leo: Απόλυτα. Μπορεί να είναι δύσκολο να εγκαταλείψουμε τα πράγματα που γεμίζουν τις ζωές μας, έτσι ώστε να έχουμε χώρο για αυτά που έχουν μεγαλύτερη σημασία για εμάς, αλλά είναι επίσης και λυτρωτικό. Σε απελευθερώνει. Είναι θαυμάσιο το να δημιουργήσεις λίγο χώρο για σένα και τους αγαπημένους σου.
Βούλα: Λες “κάνε λιγότερα, και τελικά θα έχεις καταφέρει περισσότερα”. Πώς γίνεται?
Leo: Προσδιόρισε ένα πράγμα, το πιο σημαντικό, που μπορείς να κάνεις σήμερα, και κάνε αυτό πρώτα, πριν από τα emails σου, ή τα blogs που διαβάζεις, ή το facebook και το twitter, και πριν αρχίσεις να κάνεις μικρότερες δουλίτσες.
Βούλα: Πόσο σημαντικό είναι να αναπτύξουμε νέες συνήθειες στη ζωή μας για να φτάσουμε τους στόχους μας?
Leo: Οι στόχοι είναι απλά μια ιδέα για το πού θέλουμε να πάμε, αλλά δε σε πηγαίνουν εκεί. Αυτά που σε πάνε εκεί είναι τα μικρά βήματα, και οι συνήθειες είναι αυτά τα μικρά βήματα. Υιοθέτησε τις σωστές συνήθειες, και θα φτάσεις στους στόχους σου. Το έκανα αυτό όταν ήθελα να τρέξω στο μαραθώνιο – υιοθέτησα τη συνήθεια του τρεξίματος κάθε μέρα, και σταδιακά έτρεξα τρεις μαραθώνιους. Υιοθέτησα τη συνήθεια να ξοδεύω λιγότερα, και σταδιακά έφτασα το στόχο μου να βγω από τα χρέη.
Βούλα: Πολλοί Έλληνες περνούν δύσκολα λόγω της ‘οικονομικής’ κρίσης. Κυρίως έχουν χάσει τα κίνητρα για να προχωρήσουν. Τι έχεις να προτείνεις?
Leo: Δημιουργήστε μια πρόκληση για τον εαυτό σας, προκαλέστε τον εαυτό σας να κάνει κάτι συναρπαστικό. Πειραματιστείτε, και προσδιορίστε τι σας συναρπάζει περισσότερο. Για να έχετε μεγαλύτερη παρακίνηση στην πρόκληση αυτή, και για να είστε πιο υπεύθυνοι, καλέστε κι άλλους να σας συντροφεύσουν σε αυτή τη διαδρομή. Γράψτε σε ένα blog γι’ αυτή την πρόκληση. Κάντε μικρά βήματα για να ξεκινήσετε.

Leo, σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη!
και oι moodhackers.com ευχαριστουν την Βουλα του zenhabits.gr

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Μην αποφεύγεις τα προβλήματά σου



Τα προβλήματα είναι μέρος της ζωής μας. Πολλοί από εμάς ωστόσο, επιλέγουμε αντί να τα λύνουμε, να τα βάζουμε κάτω από το χαλί διατηρώντας την ψευδαίσθηση ότι επειδή δεν τα βλέπουμε απλά δεν υπάρχουν. Στην πραγματικότητα, η ανακούφιση που νιώθουμε για τις δυσκολίες που απλά προσποιούμαστε ότι ξεχάσαμε, είναι στιγμιαία γιατί αργά ή γρήγορα θα πληρώσουμε τον λογαριασμό. Υπάρχουν τρεις σοβαροί λόγοι που αποδεικνύουν πως το να εθελοτυφλούμε μπροστά στα προβλήματα τα κάνει μεγαλύτερα και το κυριότερο, δεν μας αφήνει να προχωρήσουμε.

Με το να αποφεύγεις διαρκώς τα προβλήματά σου:
1. Σου γίνεται συνήθεια
Όταν επανειλημμένως επιλέγεις να αποφεύγεις τις δυσκολίες, αυτή η λογική μετατρέπεται σε φιλοσοφία ζωής. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας στάσης ζωής είναι να συσσωρεύεις διαρκώς προβλήματα στη ζωή σου, να στρεσάρεσαι υποσυνείδητα εφόσον αυτά παραμένουν άλυτα και να μην αφήνεις τον εαυτό σου ελεύθερο και ανοιχτό στις νέες προκλήσεις.
2. Κατεβάζεις τον πήχη των στόχων σου
Η μέθοδος της στρουθοκάμηλου ισοδυναμεί με παραίτητηση. Κυνηγώντας μόνο τους στόχους εκείνους που δεν απαιτούν κόπο και επιμονή για να επιτευχθούν, ασυνείδητα, επιλέγεις την μετριότητα για τη ζωή σου. Κι ακόμα κι αν καταφέρεις να τους "πιάσεις" ποτέ δεν θα είσαι ικανοποιημένος με την επιτυχία σου, γιατί βαθιά μέσα σου θα ξέρεις πως μπορείς να πετύχεις ακόμα περισσότερα.
3. Αγνοείς τα όνειρά σου
Η πραγματοποίηση των ονείρων σου σε γεμίσει σιγουριά, αυτοπεποίθηση και σε κάνει να νιώθεις ότι αξίζεις. Το να αναβάλεις για λίγο το κυνήγι των ονείρων σου γιατί δεν είσαι έτοιμος, είναι θεμιτό και πολλές φορές απαραίτητο για να ανασυντάξεις τις δυνάμεις σου. Το να παραιτηθείς από τα όνειρά σου για να μην αντιμετωπίσεις τις τυχόν δυσκολίες που θα βρεις στο δρόμο σου αφαιρεί από τη ζωή το νόημά της. Κι αν αφήσεις εντελώς τα όνειρά σου, πριν το καταλάβεις θα σε έχουν αφήσει και αυτά.

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

ENJOY...

The Voca People is an international vocal theater performance combining vocal sounds and an acapella singing with the art of beat-box. WWW.VOCA-PEOPLE.COM

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Να μείνουμε και να παλέψουμε στον τόπο μας


«Φεύγετε για το εξωτερικό;». Η ερώτηση του φωτογράφου με ξάφνιασε, μόλις του είπα πως θέλω να βγάλω φωτογραφίες για διαβατήριο. «Γιατί το λέτε αυτό;» τον ρωτάω για να εισπράξω την απάντηση: «Μα, όλοι όσοι έρχονται τις τελευταίες ημέρες στο φωτογραφείο μου και θέλουν φωτογραφίες για διαβατήριο ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν. Οι περισσότεροι είναι νέοι άνθρωποι». Τα όσα μου είπε, ο φωτογράφος της γειτονιάς μου, κάπου στα Άνω Πατήσια, με ταρακούνησε και αποτέλεσε βάση συζήτησης για αρκετή ώρα…

«Είναι λύση η φυγή στο εξωτερικό;» είναι ένα ερώτημα πολλών. Για άλλους το… «ναι» έρχεται αυθόρμητα στο στόμα τους. Υπάρχουν και άλλοι που επιμένουν πως η λύση θα έρθει από την ίδια την Ελλάδα.

Η παραμονή στη χώρα που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε, ζούμε και παλεύουμε… είναι αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, όσοι είμαστε της νεώτερης γενιάς. Όχι, το μέλλον δεν είναι εκτός… Για κάποιους μπορεί να είναι, όμως για τους περισσότερους δεν αποτελεί τη διέξοδο.

Δεν είναι λύση να φύγει μεγάλο τμήμα του παραγωγικού μας δυναμικού, νέα παιδιά στο εξωτερικό. Απλά, εκτός από τις παθογένειες της μεταπολίτευσης, τα άπειρα λάθη των πολιτικών μας, ακόμα και εμάς των ίδιων των πολιτών που αρκετοί ενδεχομένως ατυχήσαμε στις επιλογές μας, οφείλουμε να δώσουμε εδώ τη μάχη… Να μην γίνουμε λιποτάκτες… Να παλέψουμε στη γη μας, με τις δικές μας δυνάμεις και να επιδιώξουμε το καλύτερο, παρά τις μεγάλες δυσκολίες.

Να αναδιαρθρώσουμε το παραγωγικό μοντέλο της ελληνικής οικονομίας. Να αναζητήσουμε ένα διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, τρόπου ζωής και συμπεριφοράς. Να ξαναβρούμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και να αλλάξει η στάση μας για τη ζωή, μακριά από το αποτυχημένο καταναλωτικό και παραγωγικό μοντέλο που είδαμε να κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια.

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για το τι πρέπει να γίνει, αλλά και γιατί φθάσαμε εδώ σήμερα. Η συζήτηση είναι μεγάλη και δεν αρκεί ένα μικρό άρθρο.
Το θέμα δεν είναι να κλαίμε, πάνω από το… χυμένο γάλα», αλλά να παλέψουμε για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας τα επόμενα χρόνια που αποτελεί «αυτοσκοπό» αλλά και «κομβικό παράγοντα» της επιτυχίας για μια νέα ζωή. Πρέπει να αλλάξουνε πολλά.
Θα απαιτηθεί η συγκράτηση της κατανάλωσης, του μισθολογικού κόστους, η συρρίκνωση των κλάδων εξυπηρέτησης της εγχώριας αγοράς και του χαμηλού τεχνολογικού περιεχομένου, το άνοιγμα των αγορών με παράλληλη επίταση της ρύθμισης και εποπτείας τους για τη μείωση των ολιγοπωλιακών καταστάσεων και λοιπών στρεβλώσεων που εμποδίζουν την προσαρμογή της ανταγωνιστικότητας.
Θα χρειαστούν θεσμικές μεταρρυθμίσεις (αγορά, οικονομική πειθαρχία, διαφάνεια, αποτελεσματικότητα των δημοσίων δαπανών) και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα με στροφή προς την ποιότητα και την καινοτομία, ώστε να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη η πίεση που θα ασκηθεί στους μισθούς.
Το σημαντικότερο για την επιστροφή στην ανάπτυξη είναι να προωθηθούν οι θεσμικές εκείνες παρεμβάσεις που θα βελτιώνουν την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας και θα δημιουργήσουν ένα φιλικότερο επιχειρηματικό περιβάλλον με έμφαση στη μείωση του κράτους και στην ενίσχυση της νέας επιχειρηματικότητας.
Στα ΜΜΕ κατά καιρούς αναδεικνύονται περιστατικά ανθρώπων που στην ελληνική επαρχία παλεύουν, κάτω από αντίξοες συνθήκες, αλλά καταφέρνουν να επιβιώσουν και να προκόψουν.
Πριν χρόνια όταν ήμουν φοιτητής μιλάγαμε ώρες ατελείωτες με συμφοιτητές μου και έναν καθηγητή για το μοντέλο της «ενδογενούς περιφερειακής ανάπτυξης» και το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσουν οι τοπικές κοινωνίες στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.
Το ρεπορτάζ του Βήματος της Κυριακής για το ελληνικό κρασί που ανοίγεται στους δρόμους του μεταξιού και εξάγεται πλέον στην Κίνα, μου θύμισε αυτές τις συζητήσεις. Ένας οινοποιητικός συνεταιρισμός από τη Νάουσα μας δείχνει το δρόμο. Μας γεμίζει ελπίδα.
Η πλήρης αναδιάρθρωση του παραγωγικού μοντέλου της ελληνικής οικονομίας είναι η μοναδική λύση για να επιστρέψει η Ελλάδα στην ανάπτυξη.
Θα είναι όμως μια διαδικασία «μακροχρόνια και επώδυνη» που απαιτεί και την αλλαγή στη στάση που τηρεί αυτή τη στιγμή ολόκληρη η κοινωνία.
Ας πιστέψουμε στις δυνάμεις μας. Ας αφήσουμε πίσω τη μιζέρια που προβάλλουν πολλά ΜΜΕ. Δεν είναι όλα μαύρα…
Υπάρχει φως. Φθάνει να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και ας ματώσουμε. Για να μην ακούσουμε άλλες ιστορίες για νέα παιδιά που μεταναστεύουν στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον.
Πηγη:Αρης Ραβανος

          tovima.gr

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

"Στην Ελλάδα ταιριάζει η αισιοδοξία και όχι η μιζέρια"λέει η Κέιτ Μπέκινσεϊλ, πρωταγωνίστρια του «Underworld 3D»

Στην Ελλάδα ταιριάζει η αισιοδοξία και όχι η μιζέρια,λέει η Κέιτ Μπέκινσεϊλ, πρωταγωνίστρια του «Underworld 3D» που θα προβληθεί στη χώρα μας τις προσεχείς μέρες, και κάνει τη δική της «πολιτική» παρέμβαση εξηγώντας το ελληνικό μεγαλείο.

Εύχεται δύναμη στον ελληνικό λαό και... καλά μυαλά στους ξένους που, όπως δηλώνει, αγνοούν το πραγματικό νόημα της ζωής!


«Ναι, πεθαίνω για την Ελλάδα, έχω πάει στα περισσότερα ελληνικά νησιά. Πάτμος, Ρόδος, Κρήτη, Μύκονος, Σαντορίνη, Σπέτσες... είναι τόσα πολλά, ούτε που θυμάμαι αυτά που έχω επισκεφτεί! Λατρεύω τη χώρα σας και θα ήθελα να μείνω μόνιμα εκεί. Πουθενά άλλου στον κόσμο δεν χαλαρώνω τόσο, θεωρώ μάλιστα ότι όταν είμαι εκεί, είμαι ακόμη πιο όμορφη, το δέρμα μου λάμπει και δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Είναι ο ήλιος, ο αέρας, το φαγητό... Στην Αθήνα μου φαίνεται ότι το γλεντάτε τρελά! Πραγματικά, δεν ξέρω τι συμβαίνει με την οικονομική σας κατάσταση ως κράτος, αλλά πιστεύω ότι σε αυτό το μέρος ταιριάζει η αισιοδοξία και όχι η μιζέρια» δηλώνει η χολιγουντιανή σταρ και η ευχή που δίνει για το μέλλον είναι: «Δύναμη για τους Ελληνες και καλά μυαλά για τους ξένους που δεν ξέρουν να ζήσουν. Στην Ελλάδα έχετε λίγα και ζείτε πολλά. Στο Χόλιγουντ έχεις τα πάντα και ζεις τόσο λίγα...»
Στο «Underworld Awakening» η Κέιτ Μπέκινσεϊλ θα υποδύεται τη θανάσιμη Σελίν που έχει υπεράνθρωπές δυνάμεις και κατατροπώνει ακόμη και λύκους μυθικών διαστάσεων. Με γυρίσματα που ξεπερνούσαν τις δώδεκα ώρες τη μέρα σε γκριν μποξ, η καινούργια, πολυπόθητη συνέχεια του «Underworld» είναι ένα τεχνολογικό, τρισδιάστατο θαύμα.

Πολεμίστρια στη ζωή και την οθόνη, η 37χρονη Κέιτ έγινε γνωστή από το «Περλ Χάρμπορ» και έκτοτε ζει μεταξύ Λονδίνου και Λος Αντζελες, η Αθήνα όμως είναι η πόλη που η ίδια θεωρεί πρωτεύουσα της διασκέδασης και δεν βλέπει την ώρα για το επόμενο ταξίδι των διακοπών της!

ΤΕΡΙΑΝΝΑ ΠΑΠΠΑ

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ:Διαχειρηση άγχους/φόβου


Tο Σάββατο 21 Ιανουαρίου, στον 1ο όροφο του Ελευθερουδάκη στην Πανεπιστημιου,οργανωνεται σεμινάριο με θέμα:"O φόβος και το άγχος και πώς να τα διαχειριστούμε."Το σεμινάριο αυτό θα δωσει απαντησεις στο τι είναι ο φόβος και άγχος και πώς μπορούμε να επωφεληθούμε, να μάθουμε από αυτό το συναίσθημα και να το μεταλλάξουμε σε σοφία. O φόβος είναι ένα πολύ σημαντικό συναίσθημα για την επιβίωσή μας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ θα αναπτυχθουν τα θεματα:
-Διαχείριση άγχους/φόβου
-Διαφορά μεταξύ φόβου, άγχους, φοβίας και στρες.
-Ποια τα χαρακτηριστικά του φόβου και του άγχους;
-Από πού πηγάζουν

Εισηγητές:
Δημήτρης Μούγιος, Ψυχολόγος
Γεωργία Φέλιου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας


Ωρα εναρξης 13.00
Διάρκεια: 2 ώρες (θεωρία και βιωματικές ασκήσεις)
Κόστος συμμετοχής 8 ευρώ.
Περισσότερες λεπτομέρειες και δηλωσεις συμμετοχης στο 210-32.58.440.

Τα σεμινάρια απευθύνονται στο γενικό κοινό. Δεν είναι για ειδικούς του κλάδου.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Το μυστικό της απλής ζωής

Το μυστικό της απλής ζωής κρύβεται στο να περνάς περισσότερο χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπάς. Να κάνεις πράγματα που σε κάνουν ευτυχισμένο. Να ξεφορτωθείς οτιδήποτε περιττό και να ζήσεις μόνο με όσα αξίζουν πραγματικά για σένα. Οι παρακάτω συμβουλές ίσως βοηθήσουν:

Η σύντομη λίστα
Για να ζήσουμε τη ζωή μας με απλότητα χρειάζονται δύο βασικά βήματα.
1. Να διευκρινίσουμε τι είναι πραγματικά σημαντικό για μας.
2. Να πετάξουμε από τη ζωή μας ότι δεν είναι.

Η μακριά λίστα
Πολλά κομμάτια της ζωής μας είναι φαινομενικά άχρηστα μέχρι αποδείξεως του εναντίον. Αρκετά από αυτά, μάλιστα, αν «χρησιμοποιηθούν» κατάλληλα μπορεί να αποδειχθούν χρυσάφι. Γι’ αυτό φτιάξαμε την «Μακριά Λίστα» που μπορεί στην αρχή να δείχνει πολύπλοκη ωστόσο είναι πολύτιμη καθώς δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις συνήθειές μας με ένα μαγικό ραβδί. Ας δούμε μια-μια τις συμβουλές της λίστας και ας επιχειρήσουμε να τις προσαρμόσουμε στους ρυθμούς της δικής μας ζωής.
1. Φτιάξε το TOP 5 των πραγμάτων που είναι πιο σημαντικά για σένα. Σκέψου ποια είναι τα 5 πράγματα που θέλεις να κάνεις στη ζωή σου και βάλε προτεραιότητες.
2. Αξιολόγησε τις υποχρεώσεις σου. Παρατήρησε προσεκτικά όλες τις δραστηριότητες του 24ώρου σου. Τη δουλειά, το σπίτι, την οικογένεια, τα χόμπι ή τα ενδιαφέροντά σου. Ποια από αυτά σε ευχαριστούν; Ποια βρίσκονται στη λίστα των 5 σημαντικότερων πραγμάτων; Βάλε στην άκρη εκείνα που είναι εκτός λίστας.
3. Αξιολόγησε το χρόνο σου. Πως ξοδεύεις το χρόνο σου κατά τη διάρκεια της μέρας; Γράψε όλα όσα κάνεις καθημερινά και πόσο χρόνο περίπου σου παίρνει το καθένα. Στη συνέχεια, αξιολόγησε αν συμβαδίζουν με τις προτεραιότητές σου. Πέταξε όσα είναι εκτός λίστας και επικεντρώσου στα υπόλοιπα. Και μετά σχεδίασε τη μέρα σου από την αρχή.
4. Απλοποίησε τα καθήκοντά σου. Μια εργάσιμη ημέρα είναι γεμάτη από υποχρεώσεις. Όταν προσπαθούμε να τα προλάβουμε όλα, συχνά χάνουμε τα  σημαντικά. Αφιερώσου σε όσα πρέπει να γίνουν άμεσα και άσε τα υπόλοιπα στην άκρη.
5. Απλοποίησε τις δουλειές του σπιτιού. Επειδή δεν είναι δυνατόν να τα προλάβεις όλα, εστίασε στα βασικότερα και βρες τρόπους να ξεφορτωθείς οτιδήποτε άλλο είτε αυτοματοποιώντας κάποιες δουλειές, ζητώντας ή προσλαμβάνοντας βοήθεια.
6. Η τέχνη του να λες «όχι». Με λίγα «όχι» παραπάνω θα είχες λιγότερες υποχρεώσεις. Για σκέψου το.
7. Περιόρισε την –άσκοπη- επικοινωνία. Αν μετρήσουμε το χρόνο που σπαταλάμε σε τηλέφωνα, e-mail, στο facebook και γενικότερα στο Διαδίκτυο, θα εντυπωσιαστούμε. Βάζοντας ένα χρονικό όριο σε όλα αυτά θα εξοικονομήσεις πολύτιμο χρόνο. Κάνε ένα πρόγραμμα και ακολούθησέ το.
8. Αποτοξίνωση από τα ΜΜΕ. Επειδή η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το Ιντερνετ και τα περιοδικά έχουν το ταλέντο να σε εξουσιάζουν, απλά μην τους το επιτρέψεις. Για παράδειγμα, απόλαυσε το αγαπημένο σου τηλεοπτικό πρόγραμμα, αλλά μετά κλείσε την tv ώστε να μην «χαζέψεις» εκπομπές που δεν σε ενδιαφέρουν.
9. Πέταξε τα άχρηστα αντικείμενα. Μπορείς να αφιερώσεις ένα Σαββατοκύριακο για να απαλλαγείς από άχρηστα αντικείμενα αλλά αξίζει τον κόπο. Γέμισε κούτες ή σακούλες απορριμάτων με πράγματα που μπορείς να χαρίσεις στους φτωχούς, να πετάξεις ή να ανακυκλώσεις. Αν δεν έχεις αρκετό χρόνο, κάνε την αρχή με τα μεγάλα αντικείμενα. Θα ανασάνεις με ανακούφιση όταν δεις τον ελεύθερο χώρο που κέρδισες.
10. Οργάνωσε τον υπολογιστή σου. Τα αμέτρητα εικονίδια πάνω στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή προκαλούν χάος. Χώρισε τα αρχεία σε 2 φακέλους, αυτά που χρησιμοποιείς άμεσα και όλα τα υπόλοιπα.
11. Βάλε όρια στον υπερκαταναλωτισμό σου. Απόλαυσε τα απλά πράγματα στη ζωή και έτσι θα αποτοξινωθείς από το κυνήγι και το άγχος της απόκτησης υλικών αγαθών.
12. Απόλαυσε τους κόπους σου. Τώρα που εξοικονόμησες χρόνο από τις δραστηριότητες που «εξολόθρευσες», αφιέρωσε αυτόν τον χρόνο για τα TOP5 σου, τους ανθρώπους που αγαπάς, τις δραστηριότητες που σε ευχαριστούν.
13. Μείνε μόνος με τον εαυτό σου. Η ησυχία της μοναξιάς βοηθάει να αδειάσουμε το μυαλό μας και να ακούσουμε αυτή την εσωτερική φωνή που μας υπαγορεύει τις πραγματικές μας ανάγκες.
14. Μην βιάζεσαι. Να τρως αργά και να οδηγείς αργά. Όταν τρώμε αργά, απολαμβάνουμε περισότερο τη γεύση, διευκολύνουμε τη λειτουργία της πέψης και χορταίνουμε γρηγορότερα. Οταν οδηγούμε αργά, κινδυνεύουμε λιγότερο, κάνουμε οικονομία στα καύσιμα και παραμένουμε ήρεμοι. 15. Να είσαι ολιγαρκής. Ζω ολιγαρκώς σημαίνει αγοράζω λιγότερα, θέλω λιγότερα και κάνω λιγότερα. Αυτός ο τρόπος ζωής είναι άμεσα συνδεδεμένος με την απλότητα. Μην επηρεάζεσαι από τις διαφημίσεις που μας κάνουν να τα θέλουμε όλα!
16. Ακολούθησε τον μινιμαλισμό. Προσάρμοσε το σπίτι σου στα πρότυπα του μινιμαλισμού. Ενας λιτός χώρος αποπνέει γαλήνη και πρακτικά είναι πιο εύκολος στο καθάρισμα. Κάνε πράξη τον μινιμαλισμό και στους άλλους τομείς της ζωής σου. 
17. Δες τι πραγματικά χρειάζεσαι. Αν ο χώρος που ζεις είναι μεγάλος για τις ανάγκες σου, σκέψου το ενδεχόμενο να μείνεις σε μικρότερο σπίτι. Αν το τζιπ που έχεις δεν σου είναι απαραίτητο, άλλαξέ το με ένα μικρότερο αυτοκίνητο που θα εξοικονομεί χώρο, καύσιμα και χρήματα. Είναι σημαντικό να μάθουμε τι είναι «αρκετό» για μας και να το διαχωρίσουμε από αυτά που επιθυμούμε μόνο  για πολυτέλεια.
18. Δοκίμασε την υγιεινή ζωή. Ακολούθησε υγιεινή διατροφή και ένα πρόγραμμα άσκησης. Μια σωστή διατροφή προφυλάσσει από μελλοντικά προβλήματα υγείας που θα κάνουν τη ζωή μας δυσκολότερη. Η άσκηση θα σε απαλλάξει από το άγχος που είναι η πηγή των περισσότερων δεινών στη ζωή μας.
19. Ανακάλυψε την απλότητα μέσα σου. Αφιέρωσε λίγο χρόνο για να επικοινωνήσεις με τον εσωτερικό σου εαυτό. Προσευχήσου, διαλογίσου, κράτα ένα ημερολόγιο ή μίλησε μαζί του.
20. Αποσυμπίεσε το στρες. Μόνο εμείς ξέρουμε τι είναι καλύτερο για εμάς. Βρες έναν τρόπο που απομακρύνει το στρες μετά από μια δύσκολη μέρα.
21. Χωρίς αυτοκίνητο. Περιόρισε τη χρήση του αυτοκινήτου όταν αυτό είναι δυνατό. Περπάτησε, πάρε ένα ποδήλατο ή χρησιμοποίησε μέσα μαζικής μεταφοράς που σου δίνουν χρόνο να σκεφτείς.
22. Βρες έναν τρόπο έκφρασης. Μπορεί να πιστεύεις πως δεν έχεις πολλά ταλέντα, αλλά αν δεν δοκιμάσεις τις ικανότητές σου ποτέ δεν θα μάθεις αν αυτό ισχύει. Βρες κάτι που σε ευχαριστεί και δοκίμασε… Γραφή, ποίηση, χορός, ζωγραφική, μαγειρική, τραγούδι, οτιδήποτε!
23. Έλεγξε το θυμό σου και το στρες. Αν δεν διαχειρίζεσαι το θυμό και το άγχος σου ποτέ η ζωή σας δεν θα γίνει απλή.  Πήγαινε μια βόλτα, κάνε μασάζ στον εαυτό σου, άκου τη μουσική που σου αρέσει, μίλησε με έναν φίλο και όταν εξατμιστεί ο θυμός σου, συζήτησε ότι σε απασχολεί.
24. Άφησε χώρο ανάμεσα στις δραστηριότητες. Ακόμα και αν έχεις συνεχόμενα ραντεβού, άφησε ένα μικρό κενό χρόνου για να ηρεμήσεις και να φορτίσεις τις μπαταρίες σου.
25. Βάζε 3 σημαντικούς στόχους την ημέρα. Μην ξεκινάς με μια μακριά λίστα γιατί δεν θα καταφέρεις και πολλά. Μια απλή λίστα με 3 πράγματα που νιώθεις ότι μπορείς να φέρεις εις πέρας, θα σε γεμίσει με ικανοποίηση στο τέλος της μέρας.
26. Μην σταματάς να ρωτάς τον εαυτό σου: Αυτό που κάνω τώρα κάνει τη ζωή μου απλούστερη; Αν η απάντηση είναι όχι, ξανασκέψου το.

από: MoodHackers Team

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Η μέθοδος εκμάθησης του σώματος" Feldenkrais"



Η μέθοδος Feldenkrais είναι ένα μοναδικό σύστημα εκμάθησης του σώματος. Διερευνά νέες πτυχές της κίνησης και ενισχύει την αυτοπαρατήρηση, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η κινητικότητα και η ευεξία που συνοδεύει τις κινήσεις του σώματος. Η διαδικασία αυτή οδηγεί ανθρώπους κάθε ηλικίας, ανεξάρτητα από το επίπεδο των ικανοτήτων τους, να επιζητούν οι ίδιοι την προσωπική τους ανάπτυξη. Επίσης, ενθαρρύνει τον καθένα να συνεχίζει να μαθαίνει νέους τρόπους κίνησης, αποτελεσματικούς και εύκολους στην εφαρμογή. 

Ποιος είναι ο Moshe Feldenkrais
Ο άνθρωπος που επινόησε τη μέθοδο που φέρει το όνομά του γεννήθηκε στη Ρωσία το 1904 και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στο Ισραήλ και σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Αποφοίτησε από τη Σορβόννη με διδακτορικό στην Εφαρμοσμένη Φυσική. Ασχολήθηκε με το Τζούντο, απέκτησε "μαύρη ζώνη", και ήταν από τους πρώτους που εισήγαγαν αυτή την πολεμική τέχνη στη Δύση. Παίζοντας ποδόσφαιρο, υπέστη έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. 'Εκτοτε, αφιέρωσε όλη του τη ζωή σε έρευνες πάνω στη δομή και τις λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, καθώς και στην επίδραση της εκπαίδευσης και της κίνησης στην ανάπτυξη του ανθρώπου.

Πώς διδάσκεται η μέθοδος Feldenkrais; 
Με δύο τρόπους:
Συνειδητοποίηση της κίνησης
Η εκμάθηση γίνεται συνήθως σε ομάδες, αλλά μπορεί να γίνει και ατομικά. Ο άνθρωπος που εξασκεί αυτή τη μέθοδο καθοδηγεί λεκτικά τους μαθητές σε μια σειρά κινήσεων, στα πλαίσια μιας διαδικασίας εξερεύνησης. Η προσοχή εστιάζεται στην πορεία της κάθε κίνησης, και οι συμμετέχοντες μαθαίνουν να παρατηρούν την ποιότητα της αλλαγής που συμβαίνει στο σώμα τους. Κάνοντας απαλές κινήσεις, θα βελτιώσεις την ικανότητα της αυτοπαρατήρησης και θα ενισχύσεις την ευελιξία και το συντονισμό σου
Λειτουργική ολοκλήρωση Ενδείκνυται για όσους χρήζουν φροντίδας σε ατομικό επίπεδο. Ο άνθρωπος που εξασκεί αυτή τη μέθοδο καθοδηγεί ο ίδιος τον μαθητή με πολύ απαλές κινήσεις. Ο μαθητής φορά άνετα και ελαφριά ρούχα και είναι καθιστός ή ξαπλωμένος σ' ένα ειδικό χαμηλό τραπέζι. Με προσεκτική καθοδήγηση, ο μαθητής αρχίζει να συνειδητοποιεί τις προσωπικές του συνήθειες και του προτείνονται νέοι τρόποι κίνησης. Κατόπιν, η γνώση αυτή μπαίνει σε εφαρμογή σε καθημερινές δραστηριότητες, όπως στην έκταση του σώματος για να πιάσει ένα αντικείμενο, στην όρθια και καθιστή στάση, στο περπάτημα.

Άλλα σημαντικά οφέλη που προσφέρει η μέθοδος:- Σε απαλλάσσει από τις δυσάρεστες συνέπειες του άγχους
- Σε βοηθά να ανακαλύψεις ξανά τις ολοκληρωμένες λειτουργίες του σώματός σου μετά από σοβαρούς ή μακρόχρονους τραυματισμούς και περιόδους με νευρολογικές διαταραχές.
- Αυξάνει τις επιδόσεις σου στον αθλητισμό, στο χορό και τη μουσική.
- Σε βοηθά να αποκτήσεις διαύγεια σκέψης και να βελτιώσεις την ικανότητά σου στο να επιλύεις προβλήματα.
Αν θες να βρεις τους δασκάλους της συγκεκριμένης μεθόδου στην Έλλαδα μπες στο συγκεκριμένο linkhttp://www.eguide-of-greece.gr/feldenkrais_method/
από: MoodHackers Team

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

ΟΝΕΙΡΑ: ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΛΛΑ… “ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ”της Λίλας Κουφοπούλου

Η Η Λίλα Κουφοπούλου αποφοίτησε το 1992 απο το ΤUFTS UNIVERSITY και το SCHOOL OF THE MUSEUM OF FINE ARTS IN BOSTON με Μaster in Fine Arts, εγκαινιάζοντας το τμήμα μεταπτυχιακών σπουδών στον τομέα τέχνης και τεχνολογίας των δύο Πανεπιστημίων, με το abstract video "Chaos and Psyche". 
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, εργάστηκε ως Teaching Αssistant στο course "Advanced Concepts in Graphic Communication" στο SCHOOL OF THE MUSEUM OF FINE ARTS IN BOSTON.

Το 1987 άρχισε τις σπουδές της στο τμήμα ζωγραφικής της ΑΣΚΤ Αθήνας, περνώντας 7η κατά σειρά εισαγωγής, μετά απο μια 10ετία σχεδόν επαγγελματικής εμπειρίας στο χώρο της διαφήμισης με τις ιδιότητες του Αrt Director & του Graphic Designer (ΒBDO, LINTAS Worldwide, TED BATES, ΑLECTOR).
Το 1986 ολοκλήρωσε τις σπουδές της για το CΑΜ Diploma in Marketing στο ΕUROPEAN INSTITUTE OF MARKETING & COMMUNICATION STUDIES, και εργάστηκε σαν Account Manager στην ADEL/SAATCHI & SAATCHI ADVERTISING.
Το 1984 έλαβε το Α' Βραβείο Αφίσας στον Ευρωπαϊκό διαγωνισμό "EUROP
Επίσης, εκπροσώπησε την Ελλάδα στην "EUROPEAN YOUTH WEEK 1985", που οργάνωσε η "ASSOCIATION DES JEUNES POUR L' EDUCATION, LA CULTURE ET LES LOISIRS," τιμώμενη με "Medal of Honors" από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Mάγχης και Αντιπρόεδρο του Γενικού Συμβουλίου της Γαλλίας, κο J. Marigné.

Tο 1975, ασχολήθηκε με το σχέδιο μόδας και λαμβάνοντας μέρος στον "Διαγωνισμό Νέων Σχεδιαστών Μόδας" των καταστημάτων "Αthenée" και του περιοδικού "Ταχυδρόμος" και κέρδισε Α' βραβείο, Α' & Β' επαίνους και μια Διετή υποτροφία στη σχολή ενδυματολογίας "YANNIS TSOPANELLIS."
Έχει λάβει μέρος σε πολλά σεμινάρια και συνέδρια στον χώρο της τέχνης και της τέχνης και τεχνολογίας, όπως επίσης και της διαφήμισης στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Είναι μέλος των:

- "GREEK ALUMNI OF AMERICAN UNIVERSITIES IN ATHENS", GR,

- "TUFTS UNIVERSITY ALUMNI ASSOCIATION", Medford, USA,

- "INTERNATIONAL ASSOCIATION FOR THE STUDY OF DREAMS", CA-USA,

Το Νοέμβρη του 2006 αρχίζει μια σειρά ομιλιών για τις δημιουργίες της, με αφετηρία το ECALI CLUB.

Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές, σε οργανισμούς, σε ναυτιλιακές εταιρίες και επιχειρήσεις στην Ευρώπη και την Αμερική. Ενδεικτικά, έργα της υπάρχουν:
Στη συλλογή της ΓΕΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
Στη συλλογή της UNI-PHARMA PHARMACEUTICAL LABORATORIES
Στην «VIP Suite» της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα,
Επίσης, έργα της έχουν προσφερθεί αφιλοκερδώς και δημοπρατηθεί στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης, για τη στήριξη της ανέγερσης του CHILDREN’S HOSPITAL & REHABILITATION CENTER.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ & ΟΜΙΛΙΕΣ
2011: GRAND RESORT LAGONISSI Hotel & Villas, Attica, GR.

2011: ECALI CLUB, Ecali, GR - Lecture and One Day Art Exhibition.

2010: CENTER FOR VISUAL ARTS G. KARIDIS, Filothei, GR.

2007: ASTIR PALACE HOTEL, Vouliagmeni, Attica, GR.

2006: ECALI CLUB, Ecali, GR - Lecture and One Day Art Exhibition.

2002: CENTER FOR VISUAL ARTS G. KARIDIS, Filothei, GR.

2001: CENTER FOR VISUAL ARTS G. KARIDIS, Filothei, GR.

1994: LILA'S ART STUDIO, Athens, GR.

1992: AIDEKMAN ARTS CENTER, TUFTS UNIVERSITY, Medford, MA, USA. 

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2007: RHYS GALLERY, "Proof of Purchase", supporting SMFA Students Scholarships, Boston, MA, USA.

2006: RHYS GALLERY, "Proof of Purchase", supporting SMFA Students Scholarships, Boston, MA, USA.

2003: 20th ANNUAL INTERNATIONAL CONFERENCE FOR THE ASSOCIATION FOR THE STUDY
OF DREAMS, Berkeley, CA, USA- "Web Art Exhibition."

2003: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

2002: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

2002: ELOUNDA MARE HOTEL, Art Gallery LS, Crete - GR.

2001: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

2000: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

1992: MUSEUM OF FINE ARTS IN BOSTON, MA, USA - "1992 TUFTS-SMFA GRADUATES."

1991: GROSSMAN GALLERY, School of the Museum of Fine Arts in Boston, MA, USA.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Ψυχοσωματικά: Όταν η ψυχή πονά...



Όταν χαίρεται η ψυχή μας, χαίρεται και το σώμα μας. ‘Οταν πονάει η ψυχή μας, πονάει και το σώμα μας.

Το ακούμε όμως; Το βλέπουμε; Το αγαπάμε; ή είμαστε τόσο επικεντρωμένοι σε όλα τα άλλα εκτός από αυτό; Στην αρχή, το σώμα μας κάνει υπομονή. Περιμένει καρτερικά να του δώσουμε σημασία. Στη συνέχεια, αρχίζει να επικοινωνεί τη δυσαρέσκειά του, πονώντας κάποιο μέρος του. Τότε αρχίσουμε να το βλέπουμε, γιατί πολύ απλά νιώθουμε λίγο πόνο. Μόλις παρέλθει ο μικρός αυτός πόνος, το ξεχνάμε πάλι και αφοσιωνόμαστε σε άλλα θέματα μεγαλύτερης σημασίας για εμάς. Μετά όμως αρχίζει και πονάει το ίδιο σημείο πιο δυνατά, και αυτός ο πόνος αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ετσι αρχίζουμε να δίνουμε σημασία σε αυτό, αλλά βλέπουμε το πρόβλημα όταν έχει μεγιστοποιηθεί και δεν ξέρουμε πώς να το χειριστούμε.

Σαφώς πρώτα πρέπει να απευθυνθούμε σε κάποιο γιατρό, ώστε να δούμε αν συμβαίνει κάτι οργανικό. Εφόσον, εξετάσουμε και αποκλείσουμε βιολογικούς παράγοντες σαν πιθανά αίτια αυτών των συμπτωμάτων, μετά χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι άλλο μπορεί να θέλει να μας πει το κορμί μας και εμείς δεν το ακούμε ή δεν θέλουμε να το ακούσουμε.

Κάπως έτσι, λοιπόν, δημιουργούνται τα γνωστά ψυχοσωματικά συμπτώματα. Είναι ουσιαστικά η σχέση της ψυχής και του σώματος. Νιώθουμε τον πόνο της ψυχής μας, και τον βλέπουμε μέσω του σώματός μας που αλλάζει. Μπορεί να πονάμε, μπορεί να αυξηθεί ή να ελλατωθεί το βάρος μας, μπορεί να έχουμε πονοκεφάλους, ζαλάδες, ταχυκαρδίες, δυσκολία στην αναπνοή, σφίξιμο στο στομάχι, σπαστική κολίτιδα, το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης, κλπ. Δε σημαίνει βέβαια ότι οι ψυχοσωματικές ασθένειες είναι λιγότερο αληθινές από τις κοινές. Τα συμπτώματά τους υπάρχουν και είναι ορατά και μπορούν να κλιμακωθούν με άσχημες συχνά συνέπειες.

Μήπως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικός είναι ο ψυχολογικός παράγοντας στη ζωή μας; Τις περισσότερες φορές φοβόμαστε να εκφράσουμε τους φόβους ή τις αδυναμίες μας και να απευθυνθούμε σε κάποιο σύμβουλο, ενώ ξέρουμε ότι αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της γιατρειάς μας. Η διαφορά είναι το αίτιο που ενεργοποιεί τον πόνο. Και το αίτιο σε αυτή την περίπτωση είναι ο πόνος της ψυχής μας.

Ουσιαστικά αυτά τα συμπτώματα δείχνουν τη σωματοποιημένη εξωτερίκευση των συναισθημάτων μας και όλων γενικά των ψυχολογικών συγκρούσεων που διενεργούνται μέσα μας.

Μερικές φορές θέλουμε να επικοινωνήσουμε με τους δικούς μας ανθρώπους ή ακόμα και με οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο που βρίσκεται στο περιβάλλον μας και ίσως να μην μπορούμε να εκφραστούμε ή να μην έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε ‘σωστά’ τα λόγια. Μήπως λοιπόν εμφανίζουμε και προβάλλουμε ένα άλλο σώμα από αυτό που είχαμε και είχαμε συνηθίσει και εμείς ή και μας είχαν συνηθίσει, για να περάσουμε κάποιο μήνυμα; για να δούν οι άλλοι ότι υπάρχουμε; για να αναρωτηθούν πρώτα οι άλλοι ‘γιατί έχουμε γίνει έτσι’, και μετά εμείς; ή μήπως απλά δοκιμάζουμε τις αντοχές μας, τα όριά μας;

Όλα τα παραπάνω μπορεί να δημιουργούνται από τον εσωτερικό μας πόνο, αλλά χρειάζεται να ενδιαφερθούμε για αυτά, διότι μόνο έτσι θα αρχίσουμε να νιώθουμε καλύτερα. Η σχέση σώματος – ψυχής είναι μια αμφίδρομη σχέση. ‘Οταν κοιτάμε το σώμα μας και μας ευχαριστεί αυτό που βλέπουμε, νιώθουμε καλύτερα και όταν νιώθουμε καλύτερα φροντίζουμε και το σώμα μας.

Αρκετές έρευνες λένε, ότι έχουν λιγότερο άγχος όσοι άνθρωποι έχουν υγιή εικόνα του σώματός τους. Είναι πιο θαραλλέοι και διεκδικητικοί στις σχέσεις τους και είναι πιθανό να διατηρήσουν τις θετικές αλλαγές τόσο στο σώμα τους όσο και στην ψυχή τους.

Μπορούμε λοιπόν να ‘ακούσουμε’ και να ‘δούμε’ τι συμβαίνει στο σώμα μας, να κάνουμε πρώτα ιατρικές εξετάσεις, και εφόσον δεν υπάρχει κάτι παθολογικό, να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό που θα μας βοηθήσει να τακτοποιήσουμε τις σκέψεις στο μυαλό μας, ώστε να αντιμετωπίζουμε ρεαλιστικά ότι συμβαίνει γύρω μας, να γίνουμε πιο λειτουργικοί στην καθημερινότητά μας και πιο επικοινωνιακοί. Αν νιώσουμε καλύτερα, θα φροντίσουμε και το σώμα μας, και αν φροντίσουμε το σώμα μας, θα νιώσουμε και καλύτερα.

Δεν θα πρέπει λοιπόν να ξεχνάμε πως το σώμα μας πάντα θα μας δείχνει αυτό που νιώθουμε και που έχουμε ανάγκη. Συνεπώς, χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε εγκαίρως τα ψυχοσωματικά μας θέματα, ώστε να βρεθούμε το συντομότερο σε ψυχική και σωματική ισορροπία.

Και το σημαντικότερο; να ‘ακούμε’ το σώμα μας... ‘Ισως να μας λέει αυτά που δεν τολμούμε να συνειδητοποιήσουμε...
Τριανταφύλλου Γεωργία, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας - Ψυχοθεραπεύτρια

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Τι είναι η Μουσικοθεραπεία



Μουσικοθεραπεία
ονομάζουμε το υποστηρικτικό εκείνο επάγγελμα υγείας, που κάνει χρήση της μουσικής και του ήχου σε όλες τους τις εκφάνσεις, με στόχο τη διατήρηση ή τη βελτίωση της υγείας του θεραπευόμενου. Εφαρμογές της μουσικοθεραπείας βρίσκουμε στη ρύθμιση του κυκλοφορικού μας συστήματος, της αρτηριακής πίεσης, του αναπνευστικού, της γενικότερης σωματικής και ψυχικής υγείας, των ψυχοσωματικών διαταραχών (άγχος, στρές, φοβίες κ.α.), στην καλή εξέλιξη της κυήσεως, στη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου, στις μετεγχειρητικές διαταραχές, κ.α.

Η Μουσικοθεραπεία στηρίζεται στη διαπροσωπική θεραπευτική σχέση ενός επαγγελματία μουσικοθεραπευτή και του θεραπευόμενου. Οι στόχοι και οι μέθοδοι της θεραπευτικής διαδικασίας είναι εξατομικευμένες και προσαρμοσμένες κάθε φορά στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του θεραπευόμενου. Η ιδέα ότι η επίδραση της μουσικής θα μπορούσε να είναι θεραπευτική είναι πολύ παλιά.

Η πεποίθηση των πρωτόγονων ότι η ασθένεια οφειλόταν σε ανώτερες μαγικές ή θεϊκές δυνάμεις, ανέπτυξε τον εξορκισμό ως τρόπο εξοστρακισμού των βλαβερών εκείνων οντοτήτων. Οι τελετές αυτές συνδύαζαν ήχους, μουσική, λόγια και κινήσεις, κατάλληλα για την εκάστοτε περίσταση.

Το παλαιότερο τεκμήριο ιατρικής πρακτικής, οι Αιγυπτιακοί πάπυροι Kahun, αναφέρεται στη χρήση ενός μαγικού άσματος (ξόρκι) που συνέβαλε δραματικά στη θεραπεία ασθενειών. Μαρτυρίες για τη χρήση της μουσικής ως θεραπευτικό μέσο συμπεριλαμβάνονται σε πολλές ιστορικές γραφές αρχαίων πολιτισμών, όπως η Αίγυπτος, η Κίνα, η Ινδία, η Ελλάδα και η Ρώμη.

Πολύ αργότερα, ο Πέρσης επιστήμονας, ψυχολόγος και μουσικολόγος Al Farabi (872-950 μ.Χ), στην πραγματεία του "Meanings of the Intellect" (Έννοιες της Διανοίας) έκανε αναφορά στημουσικοθεραπεία και στη θεραπευτική επίδραση της μουσικής στην ψυχή.

Από το τέλος του 18ου αιώνα, οι επιστήμονες άρχισαν να ερευνούν την επίδραση της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα. Τότε ήταν που εδραιώθηκε η αντίληψη ότι η μουσική επηρεάζει τον καρδιακό παλμό, την αναπνευστική λειτουργία, την κυκλοφορία του αίματος, κ.λ.π.

Η καθιέρωση της Μουσικοθεραπείας ως κλάδος υγείας ξεκίνησε αμέσως μετά τον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, όταν επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικοί προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους πηγαίνοντας σε νοσοκομεία όπου νοσηλεύονταν Βετεράνοι στρατιώτες, προσπαθώντας, με την παθητική ή και ενεργητική συμμετοχή των στρατιωτών αυτών σε μουσικά δρώμενα, να απαλύνουν τα σωματικά και ψυχικά τραύματα που άφησε πίσω του ο πόλεμος, αλλά και να ανακουφίσουν τον πόνο.

Η αξιοσημείωτη ανταπόκριση των τραυματιών στη μουσική οδήγησε το ιατρικό προσωπικό να ζητήσει την πρόσληψη των μουσικών από τα νοσοκομεία. Η ανάγκη προηγούμενης εκπαίδευσης των μουσικών αυτών οδήγησε με τη σειρά της στην ίδρυση του πρώτου Πανεπιστημιακής Έδρας Μουσικοθεραπείας, στο Πανεπιστήμιο του Michigan, το 1944.

Καθήκον του μουσικοθεραπευτή είναι να εκτιμά κάθε φορά τη συναισθηματική, πνευματική και φυσική κατάσταση του ασθενούς μέσω των αντιδράσεών του σε διαφορετικά ηχητικά και μουσικά ερεθίσματα. Κατόπιν, να προσαρμόζει τις θεραπευτικές συνεδρίες στις ιδιαίτερες ανάγκες του θεραπευόμενου. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο είδος μουσικής που έχει γενικά κι αόριστα μεγαλύτερη θεραπευτική επίδραση από κάποιο άλλο. Το είδος μουσικής ή τα μουσικά ερεθίσματα που χρησιμοποιεί ο θεραπευτής, προσδιορίζονται από τις ιδιαίτερες προτιμήσεις του θεραπευόμενου τις ιδιαίτερες συνθήκες θεραπείας, καθώς και τους στόχους που έχουν τεθεί.

Είναι αλήθεια ότι ο θεραπευόμενος δε χρειάζεται να έχει καμία προηγούμενη γνώση ή επαφή με τη μουσική, εμπειρική ή ακαδημαϊκή για να επωφεληθεί από τη θεραπεία. Ο θεραπευτής μπορεί να επιλέξει άλλοτε την παθητική ακρόαση επιλεγμένων μουσικών αποσπασμάτων ή ήχων, και άλλοτε την ενεργητική συμμετοχή του θεραπευόμενου στη διαδικασία παρακινώντας τον να συνθέσει μουσική ή στίχους, να αυτοσχεδιάσει, να πλάσει νοερά εικόνες μέσα από τους ήχους και τη μουσική, να αναλύσει στίχους κ.α.

Η μουσικοθεραπεία συνδράμει στη θεραπεία ή/και στη βελτίωση σωματικών, ψυχικών, συναισθηματικών και πνευματικών ασθενειών ή δυσκολιών, όπως είναι ο χειρισμός του καθημερινού συσσωρευμένου άγχους, αναπτυξιακά και μαθησιακά προβλήματα, νόσος Alzheimer, βελτίωση μνήμης, απελευθέρωση και ενίσχυση συναισθηματικής έκφρασης, διευκόλυνση διαπροσωπικής επικοινωνίας κ.α.

Από τη μουσικοθεραπεία ως θεραπευτική μέθοδο επωφελούνται άτομα διαφορετικών ηλικιών (παιδιά, έφηβοι, ενήλικες και ηλικιωμένοι).
Πηγή: https://sites.google.com/site/odeioopera/mousikotherapeia

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Chris Colwell, ex skydiver για την ευτυχια




Ποια είναι για σένα η απόλυτη έκφραση ευτυχίας;
Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο


Η ευτυχία πηγάζει από μέσα μας ή έρχεται από εξωτερικούς παράγοντες;
Ο ίδιος μας ο εαυτός είναι το μόνο μέρος από όπου πηγάζει αληθινή ευτυχία.


Είσαι αποφασισμένος να δίνεις ευκαιρίες στον εαυτό σου να ζει ευτυχισμένα;
Ναι όλοι θέλουν να είναι ευτυχισμένοι


Εάν δεν υπήρχε κριτική ή έπαινος, τι θα ήσουν σήμερα;
Αυτό που είμαι και τώρα και θα συνεχίζω να βγάζω το καλύτερο δυνατό ακόμα και χωρίς κριτική κι έπαινο.


Πρέπει να υποφέρουμε για να γίνουμε σπουδαίοι;
Πρέπει, αν υποφέρουμε μόνο για να βιώσουμε το πώς είναι να υποφέρεις


Πώς θέλεις να επηρεάζεις και ποιόν;
Θέλω να επηρεάζω θετικά μόνο τον εαυτό μου. Αν οι άλλοι μπορούν να βλέπουν και να μαθαίνουν, τότε ας είναι.


Για ποιο λόγο εργάζεσαι;
Δουλεύω μόνο για να επηρεάζω θετικά τους γύρω μου και αναπόφευκτα να δημιουργούμε έναν καλύτερο κόσμο


Ποιο είναι το πιο αφελές πράγμα που πίστευες παλιότερα;
Ότι έπρεπε να τρέφομαι με κρέας για αν είμαι υγιής.


Αν είχες ένα βάθρο, ποιον θα έβαζες επάνω;
Τη Γη. Αν υπήρχε βέβαια ένα τόσο μεγάλο βάθρο. (χαμογελάει)


Είσαι εξαρτημένος από κάτι θετικό;
Με τον εαυτό μου, οφείλω να ομολογήσω. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς εμένα. (χαμογελάει)


Ποιο μότο, σκεπτικό, νόμο ή παγκόσμια σοφία θα ήθελες να καταργήσεις;
Ζήσε τη ζωή τώρα.


Τι θα μάθαινες σε ένα παιδί για το χρήμα;
Ότι η πηγή που σε έφερε στη ζωή δεν μπορεί να εξαγοραστεί.


Τι προσπαθείς να ανακαλύψεις;
Τις εσωτερικές μου δυνατότητες.


Ποια πράσινη καθημερινή συνήθεια ακολουθείς για το καλό όλων;
Συμπεριφέρσου στους γύρω σου με αγάπη και σεβασμό.


Για τι πράγμα είσαι ευγνώμων;
Τη γη, τον ήλιο, το νερό και τον αέρα.


Μπορείς να συγχωρείς;
Πρέπει να συγχωρούμε.


Tι σου δίνει χαρά;
Να βλέπω τον οποιοδήποτε να γελάει.


Γιατί βρίσκεσαι σε αυτό τον κόσμο;
Για να επιβιώσω και να μεταδώσω τη γνώση που θα κάνει τον κόσμο καλύτερο.


Τι συμβουλή θα έδινες, αν είχες την ευκαιρία, στο νεότερο εαυτό σου;
Να είναι συμπονετικός και να είναι ευγνώμων για όλα.

Συντακτης:Μάρω Παρασκευούδη
Πηγη:http://www.facebook.com/profile.php?id=100000825196570

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Τι σε κάνει ευτυχισμένο;



Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να ξέρεις τι είναι αυτό που σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένοκαι παράλληλα μια μεγάλη πρόκληση. Κι αυτό γιατί καθένας από μας νιώθει –και εκφράζει – την ευτυχία με διαφορετικό τρόπο. Για κάποιους είναι ένα απογειωτικό συναίσθημα χαράς που κάνει την καρδιά τους να χτυπά δυνατά, ενώ για άλλους μπορεί να σημαίνει εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Πολλές φορές είναι ο συνδυασμός και των δύο ή κάτι εντελώς διαφορετικό.  Για να αυξήσεις τα ποσοστά ευτυχίας σου είναι σημαντικό να ξέρεις ποιος είναι ο δικός σου ορισμός για την ευτυχία. Αυτές είναι δύο ασκήσεις που μπορούν να σε βοηθήσουν:
Άσκηση 1 Αφιέρωσε ένα λεπτό για να γράψεις ποια ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες πραγματική ευτυχία. Πώς ήξερες ότι αυτό που ένιωσες ήταν ευτυχία; Τι ήταν αυτό που σε έκανε ευτυχισμένο; Θυμήσου όσα περισσότερα μπορείς για εκείνη τη στιγμή, περιγράφοντας πως ένιωθες συναισθηματικά και πως ανταποκρινόταν το σώμα σου σε αυτή την εμπειρία.
Παράδειγμα: «Πρόσφατα η μεγαλύτερη κόρη μου αρραβωνιάστηκε. Λατρεύω τον σύντροφό της και πιστεύω πως είναι ένα υπέροχο ζευγάρι, οπότε αυτή ήταν μια στιγμή υπέρτατης ευτυχίας για μένα. Συναισθηματικά ένιωσα ικανοποιημένη, ενθουσιασμένη και γεμάτη χαρά. Χαμογελούσα συνεχώς και έκλαιγα ταυτόχρονα. Αυτό είναι όμως κάτι που κάνω συχνά όταν νιώθω ευτυχισμένη. Πολλές φορές κλαίω από χαρά»!

Άσκηση 2 Γράψε τις λέξεις εκείνες που σου φέρνουν στο νου «χαρά». Μην σκεφτείς πολύ. Γράψε τις πρώτες που σου έρχονται στο μυαλό. Κράτησε αυτή τη λίστα και πρόσθεσε και άλλες λέξεις σε αυτήν.
Παράδειγμα: Γέλιο, ζαλάδα, ίλιγγος, γαλήνη, τρελή χαρά, θαύμα, θαυμασμός, ενθουσιασμός, αυθορμητο γέλιο και δάκρυα!

ΣημειώσειςΕίναι μια καλή ιδέα να «κρατάς» σε ένα χαρτί, τις στιγμές που ένιωσες ευτυχία. Μην εκπλαγείς αν τη μια φορά ξέσπασες σε γέλια, ενώ την άλλη ένιωσες γαλήνη. Και τα δύο συναισθήματα μαρτυρούν ευτυχία. Κάθε μέρα έχεις πολλές ευκαιρίες για να νιώσεις ευτυχία. Αυτές οι ευκαιρίες μπορεί να περάσουν και να φύγουν, αν δεν τις αναγνωρίζεις. Όταν παρατηρήσεις και εντοπίσεις πώς εκδηλώνεις την ευτυχία, τότε θα έχεις κάνει ένα μεγάλο βήμα για να την αναγνωρίζεις καθημερινά στη ζωή σου.

από: MoodHackers Team